Deutsche Welle | interia.PL_news

Jeśli ziszczą się najgorsze obawy, podróże lotnicze staną się dla pasażerów w nadchodzących tygodniach i miesiącach prawdziwą próbą nerwów. Gdyby w wyniku wojny w Iranie i trwającej blokady cieśniny Ormuz zapasy kerozyny rzeczywiście się wyczerpały, może to doprowadzić do poważnych utrudnień w ruchu lotniczym. Międzynarodowe Zrzeszenie Przewoźników Powietrznych (IATA) i Międzynarodowa Agencja Energetyczna (IEA) wydały niedawno pilne ostrzeżenia w tej sprawie.

Linie lotnicze przerzucają rosnące koszty na pasażerów. Niedobór ma już konsekwencje dla podróżujących: z powodu drastycznego wzrostu cen kerozyny, wiele linii lotniczych na całym świecie przerzuca przynajmniej część wysokich kosztów na swoich klientów. Przykład hiszpańskich linii lotniczych Volotea pokazuje, że prawa pasażerów mogą zostać w ten sposób naruszone. Od kilku tygodni klienci tej linii muszą liczyć się z koniecznością uiszczenia dodatkowej opłaty w wysokości do 14 euro na siedem dni przed wylotem – w zależności od zmian cen kerozyny. Volotea zawarła stosowną klauzulę w warunkach swoich umów.

Przerzucanie kosztów na pasażerów

Hiszpańska organizacja ochrony konsumentów Facua uważa te praktyki za nielegalne, oskarża linie lotnicze o brak przejrzystości w ustalaniu cen i złożyła oficjalną skargę. –Jeśli nie zostanie to szybko zakazane, istnieje ryzyko, że inne linie lotnicze również dopuszczą się podobnych nieprawidłowości – mówi Rubén Sánchez, przewodniczący Facua.

Wyższe ceny biletów nie są jednak jedynym problemem, z którym coraz częściej borykają się obecnie podróżni. Przede wszystkim grożą masowe odwołania lotów, gdyby dostawy paliwa lotniczego rzeczywiście uległy zakłóceniu, jak ma to już miejsce w niektórych częściach Azji. Również w Europie rysuje się taki scenariusz, ostrzega IATA – i to właśnie na początku letniego sezonu wakacyjnego.

W obliczu grożących niedoborów wiele linii lotniczych na całym świecie już zapobiegawczo ograniczyło swoją ofertę. Ostatnio niemiecka Lufthansa bez wahania odwołała 20 tysięcy lotów zaplanowanych na najbliższe miesiące. Co to jednak oznacza dla pasażerów, których to dotyczy?

Jakie są przepisy w UE?

Przynajmniej w Unii Europejskiej sytuacja jest jasna. Rozporządzenie w sprawie praw pasażerów określa, czego mogą oczekiwać klienci linii lotniczych. „W przypadku odwołania lotu pasażerowie mają zasadniczo prawo do odszkodowania w wysokości od 250 do 600 euro – w zależności od trasy lotu” – informuje Centrum Konsumenckie Saksonii. Dodatkowo przysługuje prawo do posiłków, zakwaterowania w hotelu i transportu zastępczego.

Rozporządzenie ma zastosowanie do wszystkich lotów rozpoczynających się na lotnisku położonym w UE, niezależnie od tego, gdzie ma siedzibę linia lotnicza wykonująca lot. W przypadku lotów z państwa trzeciego do UE ma ono zastosowanie tylko wtedy, gdy są one wykonywane przez linię lotniczą z siedzibą w UE.

Odszkodowanie jednak nie przysługuje, jeśli linia lotnicza poinformowała pasażerów o odwołaniu lotu co najmniej dwa tygodnie przed datą podróży. – Dlatego obecnie można założyć, że linie lotnicze będą starały się odwoływać loty z jak największym wyprzedzeniem, aby uniknąć obowiązku wypłaty odszkodowania pasażerom – mówi André Duderstaedt, ekspert ds. mobilności i ochrony zasobów w Federalnym Związku Centrów Konsumenckich w Niemczech. W ten sposób linie lotnicze uniknęłyby również kwestii, czy spodziewany niedobór paliwa lotniczego stanowi tzw. nadzwyczajną okoliczność.

Niedobór kerozyny „nadzwyczajną okolicznością”?

Taka okoliczność zwalnia bowiem linie lotnicze z obowiązku wypłaty odszkodowania przewidzianego w rozporządzeniu UE. Za „nadzwyczajne okoliczności” uznaje się na przykład strajki kontrolerów ruchu lotniczego lub klęski żywiołowe. Nie jest pewne, czy ewentualny niedobór paliwa lotniczego zostałby uznany przez sąd. – Decydujące znaczenie ma to, czy linia lotnicza podjęła wszelkie działania, aby móc zrealizować lot – wyjaśnia Kamila Kempfert, dyrektor Centrum Konsumenckiego w Görlitz. To, czy przysługuje prawo do odszkodowania, zależy od konkretnego przypadku. Podróżni powinni zatem dokładnie sprawdzić zawiadomienie o odwołaniu lotu.

Inaczej wygląda sytuacja w zakresie praw pasażerów poza UE, na przykład w Stanach Zjednoczonych. Nie ma tam jednolitych przepisów dotyczących odszkodowań w przypadku odwołanych lotów. „Każda linia lotnicza ma własne zasady dotyczące świadczeń w przypadku opóźnień lub odwołania lotów” – informuje amerykańskie Ministerstwo Transportu. To, czy linie lotnicze pokrywają w takich przypadkach na przykład koszty wyżywienia i zakwaterowania podczas długiego oczekiwania, zależy wyłącznie od ich dobrej woli. W przypadku odwołanych lotów pasażerowie mają prawo jedynie do natychmiastowego zwrotu ceny biletu.

USA mniej dotknięte

W przypadku USA niedobór kerozyny nie powinien być tak dotkliwy niż w innych regionach świata, ponieważ zależność od importu jest tam znacznie mniejsza. Według badania stowarzyszenia ochrony środowiska Transport & Environment dostawy, które zazwyczaj są transportowane przez cieśninę Ormuz, pokrywają około 30 procent zapotrzebowania UE na paliwo lotnicze.

Nic więc dziwnego, że od początku wojny średnie koszty paliwa na pasażera wzrosły o 29 euro na lotach wewnątrzeuropejskich, a na lotach międzykontynentalnych nawet o 88 euro. A to właśnie przekłada się na ceny biletów.

Friedrich Merz był dumny z tego, że jako jeden z nielicznych europejskich przywódców dobrze rozumiał się z Donaldem Trumpem. W ciągu roku od objęcia rządów Merz trzykrotnie odwiedził Trumpa w Białym Domu. Spotkania przebiegały w serdecznej atmosferze, choć krytycy Merza w kraju twierdzili później, że kanclerz podlizywał się prezydentowi USA. W każdym razie stosunki transatlantyckie wydawały się w miarę stabilne w tych burzliwych czasach.

Ale w końcu nastąpiło tąpnięcie: Merz zarzucił USA, że nie mają jasnej strategii w wojnie z Iranem, a Iran upokorzył Stany Zjednoczone. To spowodowało prawdziwy wybuch gniewu u Trumpa. Na swojej platformie Truth Social odpowiedział Merzowi, że „nie ma on pojęcia, o czym mówi”. I dodał: „nic dziwnego, że Niemcom wiedzie się tak źle”.

Zemsta Trumpa

Wkrótce potem Trump ogłosił, że w ciągu roku z Niemiec zostanie wycofanych 5 tys. amerykańskich żołnierzy. Później powiedział, że USA znacznie bardziej ograniczą liczbę stacjonujących w Niemczech żołnierzy.

Również pociski manewrujące Tomahawk, które jeszcze za czasów poprzednika Trumpa, Joe Bidena, miały służyć do obrony przed ewentualnym atakiem Rosji, na razie nie zostaną rozmieszczone w Niemczech. Zdaniem ekspertów to nawet poważniejszy problem niż wycofanie wojsk. „Powstaje tu poważna luka w zdolnościach odstraszania Rosji, którą dopiero później da się wypełnić europejską bronią” – powiedział gazecie „Welt am Sonntag” ekspert Carlo Masala z Uniwersytetu Bundeswehry w Monachium.

Do tego doszła zapowiedź podwyższenia ceł na import samochodów z UE z 15 do 25 procent. Ekonomista Clemens Fuest ostrzegł już w gazecie „Bild” przed nową falą recesji. „Podwyżki ceł uderzają w niemiecki przemysł motoryzacyjny, który i tak jest w trudnej sytuacji” – wyjaśnił.

W programie ARD „Caren Miosga” Merz zbagatelizował zapowiedzianą przez Trumpa redukcję wojsk. Powiedział, że to nic nowego. Zaprzeczył też, jakoby miało to związek z jego sporem z Trumpem. – Nie ma tu żadnego związku – oświadczył.

Politolog Henning Hoff z Niemieckiego Towarzystwa Polityki Zagranicznej zwraca uwagę, że podczas swojej pierwszej prezydentury Trump zapowiadał jeszcze większą redukcję wojsk USA w Niemczech. – Latem 2020 roku mówiło się o 12 tys. amerykańskich żołnierzy, którzy mieli zostać wycofani z Niemiec. Również wtedy miało to być „za karę” – zauważył Hoff w rozmowie z DW. – Po zwycięstwie Joe Bidena w wyborach do tego jednak nie doszło. Również teraz nie ma żadnej pewności, czy Trump spełni swoją zapowiedź. W każdym razie – zdaniem eksperta – nie jest to żadna niespodzianka. – Z tego punktu widzenia ten spór nie jest aż tak poważny – ocenił.

Raz lepiej, raz gorzej

Od początku drugiej kadencji Donalda Trumpa stosunki transatlantyckie przeżywały kilka wzlotów, ale jeszcze więcej upadków.

Merz nie był jeszcze kanclerzem, kiedy w lutym 2025 roku Trump upokorzył na oczach świata prezydenta Ukrainy Wołodymyra Zełenskiego. Merz oświadczył wtedy: – Najpóźniej od czasu wypowiedzi Trumpa jasne jest, że dla tej części Amerykanów los Europy jest w dużej mierze obojętny.

Dodał, że jego priorytetem będzie pomoc Europie w tym, by „krok po kroku” mogła uniezależnić się od USA.

W ciągu roku stosunki nadal się pogarszały. Amerykańskie cła importowe na towary z Europy szczególnie mocno uderzają w niemiecką gospodarkę, która w dużej mierze opiera się na eksporcie.

Jednak mimo wszystkich konfliktów – a może właśnie dlatego – Merz udał się na początku czerwca 2025 roku z wizytą inauguracyjną do Waszyngtonu. Spotkanie przebiegło lepiej niż się obawiano, pewnie też dlatego, że Merz mógł zapewnić, iż Niemcy wydają teraz znacznie więcej na obronność, tak jak domagał się tego Trump.

Jeszcze więcej konfliktów

Od przełomu 2025 i 2026 roku wydarzenia następują jedno po drugim: w nowej strategii bezpieczeństwa narodowego z końca 2025 roku administracja USA ostrzega Europę przed „cywilizacyjną zagładą” spowodowaną migracją. Półkula zachodnia zostaje ogłoszona strefą wpływów USA.

Na początku roku doszło do ataku amerykańskich sił specjalnych na Wenezuelę i porwanie prezydenta Nicolása Maduro. Kanclerz zachowuje ostrożność i wymijająco nazywa sytuację prawną „skomplikowaną”, mimo że akcja ta jest ewidentnie sprzeczna z prawem międzynarodowym.

Nieco później Trump grozi, że w razie potrzeby siłą przejmie kontrolę nad należącą do Danii wyspą Grenlandią. Jednolite stanowisko Europy, że to zupełnie nie do przyjęcia, zwłaszcza ze strony partnera z NATO, najwyraźniej działa: Trump odpuszcza ten temat i od tamtej pory już do niego nie wraca.

Kolejna wizyta kanclerza u Trumpa w marcu 2026 roku, tuż po rozpoczęciu wojny z Iranem, znów przebiega dobrze. Wtedy Merz jeszcze przed odlotem mówi, że nie chce „pouczać” Trumpa w kwestiach prawa międzynarodowego. To zostaje dobrze odebrane. Trump nazywa kanclerza „przyjacielem” i „znakomitym przywódcą”. Również w tym przypadku pojawiają się skargi z Europy, że Merz podlizuje się Trumpowi kosztem innych: Merz nie zaprzeczył, gdy Trump publicznie mówił w jego obecności, że Hiszpania wydaje za mało na obronę.

Merz chce załagodzić spór, ale czy Trump także?

Strategia kanclerza wobec Trumpa przez długi czas polegała na tym, żeby od czasu do czasu ostrożnie go skrytykować, a poza tym starać się utrzymać prezydenta USA po stronie Niemiec i Europy. Zbyt duża jest bowiem zależność militarna od Waszyngtonu, także jeśli chodzi o wsparcie dla Ukrainy.

Mimo eskalacji sporu w ostatnim czasie Merz podkreślił w programie ARD „Caren Miosga”, że nie rezygnuje z pracy nad stosunkami transatlantyckimi. – Nie rezygnuję też ze współpracy z Donaldem Trumpem – zapewniał. W tym roku będzie miał jeszcze kilka okazji do osobistej rozmowy, na przykład w czerwcu podczas szczytu G7 we Francji lub w lipcu podczas szczytu NATO w Turcji. Pytanie tylko, czy Trump też nadal chce współpracować z Friedrichem Merzem.

Henning Hoff jest raczej optymistą. Z jednej strony – jak mówi – „Merz sam zniweczył swoje własne, trwające od roku wysiłki na rzecz dobrych relacji z Trumpem”. Jednak z drugiej strony kanclerz może teraz starać się bezpośrednio porozmawiać z prezydentem USA, wygładzić spory i „przedstawić propozycje, w jaki sposób Niemcy mogłyby po zakończeniu wojny pomóc w ustabilizowaniu sytuacji w Zatoce Perskiej i przywróceniu swobody żeglugi”.

Wysłanie niemieckiego niszczyciela min „Fulda”, który dopiero co wypłynął w kierunku Morza Śródziemnego, jest właśnie taką ofertą. Poza tym – jak ocenia ekspert – „jeśli nie u Trumpa, to wśród wielu republikańskich kongresmenów nadal panuje przekonanie, że silna obecność wojskowa USA w Niemczech i Europie to plus również dla Stanów Zjednoczonych. Bez niej USA w dłuższej perspektywie nie byłyby już światową potęgą”.

Lubisz nasze artykuły? Zostań naszym fanem na facebooku! >>

W wywiadzie opublikowanym w środę, 6 maja, w ekonomicznym dzienniku „Handelsblatt” polski minister finansów Andrzej Domański opowiada się za wprowadzeniem euroobligacji na sfinansowanie wydatków ponoszonych na obronę.

Jak mówi, bezpieczeństwo w Europie jest wreszcie postrzegane jako wspólne dobro: „Politycy w Europie rozumieją, że musimy poważnie traktować nasze własne europejskie bezpieczeństwo. Nie możemy polegać wyłącznie na naszym najsilniejszym sojuszniku”. Wyrazem tego podejścia w UE jest według Domańskiego pożyczka SAFE, która „reprezentuje nowy sposób myślenia w Brukseli”.

Zagrożenie dla bezpieczeństwa gospodarczego UE

Zdaniem Domańskiego porozumienie z innymi państwami unijnymi w sprawie euroobligacji może być jednak „trudne”. Minister proponuje wprowadzenie refinansowania długów związanych z pandemią koronawirusa, co miałoby pomóc „bardzo napiętym” krajowym budżetom. „Europa musi teraz inwestować – w obronność, technologię, konkurencyjność, energię” – dodaje.

Według ministra finansów w rządzie Donalda Tuska kryzys na Bliskim Wschodzie stanowi nie tylko zagrożenie dla cen energii, ale także dla bezpieczeństwa gospodarczego Europy. Dodatkowo napełniają one rosyjski budżet, co – zdaniem ministra – zachęca Rosję do potencjalnej eskalacji w Ukrainie.

Pytany przez dziennik, czy grożący Europie po raz kolejny cłami Donald Trump, próbuje wywierać presję na wdrożenie umowy celnej między UE a USA, Domański odpowiada, że rozumie „wypowiedzi Trumpa jako swego rodzaju pierwszą myśl lub wstępny pomysł”. Jego zdaniem obecnie potrzeba jednak mniej ceł, a nie więcej. „Zwłaszcza teraz, w obliczu tak poważnych wstrząsów politycznych wywołanych konfliktem na Bliskim Wschodzie, firmy potrzebują większej pewności planowania, nie tylko w Europie, ale także po drugiej stronie Atlantyku. Powinniśmy teraz szybko wzmocnić jednolity rynek UE, rozwinąć rynek energii i unię rynków kapitałowych oraz stać się bardziej niezależnymi technologicznie” – postuluje Domański.

Euro nie dla Polski

Minister jasno opowiedział się także za wzmocnieniem Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA). Jego zdaniem bez funkcjonujących rynków kapitałowych UE nie będzie w stanie sprostać konkurencji. „Pieniądze są w Europie. Pomysły są” – dodaje Domański. Uważa jednocześnie, że Europa nie jest wystarczająco skuteczna w przekształcaniu oszczędności w nowe inwestycje.

W rozmowie z dziennikiem „Handelsblatt” Domański jasno zadeklarował, że obecnie nie ma w Polsce planów wejścia do strefy euro. „Bycie najszybciej rozwijającą się dużą gospodarką w Europie wiąże się również z większą odpowiedzialnością (…) Dania i Szwecja są również bardzo ważnymi krajami europejskimi i doskonale radzą sobie bez euro. Istnieją argumenty za i przeciw. Jedno jest pewne: polskie społeczeństwo zdecydowanie sprzeciwia się (wprowadzeniu) euro” – mówi minister finansów.

Budowę niemiecko-rosyjskiego gazociągu Nord Stream 2 dokończono pod osłoną Fundacji Ochrony Klimatu i Środowiska Meklemburgii‑Pomorza Przedniego. Po przeszukaniu siedziby fundacji parlamentarna komisja śledcza liczy na nowe ustalenia.

Prokuratura w Schwerinie potwierdziła na zapytanie niemieckiej agencji prasowej DPA, że w ubiegłym tygodniu doszło do rewizji w siedzibie kontrowersyjnej fundacji.

Zabezpieczono kluczowe dokumenty i przekazano je komisji śledczej ds. Nord Stream 2 – poinformowały kluby poselskie chadeckiej CDU i Zielonych w landtagu Meklemburgii‑Pomorza Przedniego. Podstawą był nakaz sądu rejonowego w Schwerinie, wydany na wniosek obu klubów.

Niekompletne protokoły

„Chodzi konkretnie o pełne i nieocenzurowane protokoły posiedzeń zarządu od stycznia 2021 roku do maja 2022 roku”, a więc także bezpośrednio po rozpoczęciu przez Rosję pełnoskalowej wojny przeciwko Ukrainie – przekazały kluby poselskie CDU i Zielonych.

Przewodniczący komisji śledczej i rzecznik klubu poselskiego CDU, Sebastian Ehlers, podkreślił, że „zabezpieczone dokumenty mają ogromne znaczenie dla dalszych prac komisji śledczej”. Jak wyjaśnił, oprócz brakujących protokołów istnieją także sprzeczne relacje dotyczące tego, czy decyzję o wstrzymaniu działań związanych z Nord Stream 2 podjęła sama fundacja, czy rząd Meklemburgii-Pomorza Przedniego.

Fundacja została powołana na początku 2021 roku decyzją landtagu w Schwerinie. Pod jej szyldem ukończono budowę Nord Stream 2 po tym, jak Stany Zjednoczone zagroziły sankcjami firmom zaangażowanym w realizację projektu.

Nadzieja na nowe ustalenia

„Postanowienie sądu, rewizja oraz dzisiejsze przekazanie dokumentów to ważny sukces parlamentarnego dochodzenia” – powiedziała, cytowana w komunikacie z 6 maja br., przewodnicząca klubu poselskiego Zielonych w landtagu Constanze Oehlrich. Jak podkreśliła, sąd jednoznacznie stwierdził, że Fundacja Ochrony Klimatu i Środowiska Meklemburgii‑Pomorza Przedniego, kierowana przez byłego premiera landu Erwina Selleriga z socjaldemokratycznej SPD, bezprawnie wstrzymywała dokumenty przed komisją śledczą.

To, że do przeszukania doszło dopiero teraz, wynikało – zdaniem Oehlrich – także z faktu, że komisja przez długi czas bezskutecznie próbowała osiągnąć polubowne rozwiązanie z Selleringiem. W sprawach kluczowych wielokrotnie odmawiał on udzielenia informacji.

Według przewodniczącego komisji śledczej Sebastiana Ehlersa postępowanie dowodowe nie jest jeszcze zakończone. – Jeśli analiza dokumentów nastąpi w odpowiednim czasie, istnieje możliwość, że nowe ustalenia zostaną jeszcze uwzględnione w raporcie końcowym – powiedział.

Nie wiadomo jednak, czy będą to nowe informacje.

Rosyjskie wpływy?

Komisja śledcza landtagu Meklemburgii-Pomorza Przedniego w Schwerinie chce ustalić, w jakich okolicznościach powstała Fundacja Ochrony Klimatu i Środowiska Meklemburgii‑Pomorza Przedniego. Chodzi m.in. o to, czy rząd kraju związkowego mógł w tym procesie ulec wpływom Rosji.

Nord Stream 2 należy do spółki zależnej rosyjskiego koncernu energetycznego Gazprom. Parlamentarna komisja śledcza ma zakończyć swoją pracę do wyborów parlamentarnych w Meklemburgii-Pomorzu Przednim, które odbędą się we wrześniu br.

(DPA/dom)

Chcesz mieć stały dostęp do naszych treści? Dołącz do nas na Facebooku!

Przed sądem krajowym w Cottbus na wschodzie Niemiec zapadł dzisiaj (06.05.2026) wyrok ws. śmierci niemieckiego policjanta. Sąd w Cottbus uznał w Polaka za winnego udziału w nielegalnym wyścigu samochodowym, który doprowadził do śmierci fukcjonariusza. Polak został skazany na karę dziesięciu lat i sześciu miesięcy pozbawienia wolności.

Do tragedii doszło w brandenburskim Lauchhammer podczas pościgu w styczniu 2025 roku. Oskarżony potrącił samochodem i zabił 32-letniego policjanta Maximiliana Stoppę, kiedy ten wysiadał z samochodu, by rozłożyć kolczatkę.

Policyjny pościg

Policjanci byli na tropie gangu złodziei samochodów, którzy wcześniej w Dolnej Saksonii ukradli samochód marki Audi i Jeepa. Skazany 27-letni Polak prowadził wtedy samochód eskortujący złodziei. Potrącony policjant Maximiliana Stoppa zmarł na miejscu.

W uzasadnieniu wyroku sędzia zwrócił uwagę na uzależnienie oskarżonego od narkotyków. Wychował się on w bezpiecznym domu rodzinnym, ale kilka lat temu zaczął zażywać m.in. kokainę. Podczas pościgu jechał „bezwzględnie” i z nadmierną prędkością – mówił sędzia.

Prokuratura: dożywocie

Prokuratura oskarżyła Polaka o morderstwo i domagała się dożywocia. Jak argumentowała, oskarżony działał z zamiarem ukrycia swojego udziału w kradzieży samochodów. Obrońca wnioskował z kolei o skazanie za nielegalny wyścig ze skutkiem śmiertelnym i łączny wymiar kary nie większy niż osiem i pół roku pozbawienia wolności.

Śmierć saksońskiego policjanta wywołała ogromne poruszenie i liczne wyrazy współczucia. W miejscu tragedii w Lauchhammer odsłonięto kamień upamiętniający Maximiliana Stoppę.

(DPA/dom)

Chcesz skomentować ten artykuł? Dołącz do nas na facebooku! >>

Prowadzona w środę, 6 maja, akcja w całych Niemczech wymierzona jest w młodych neonazistów.

Jak poinformowała Prokuratura Federalna w Karlsruhe, chodzi o czołowych członków dwóch ugrupowań. W centrum śledztwa znajduje się 36 osób, którym zarzuca się przynależność do zorganizowanej grupy przestępczej. Część z nich to nieletni.

Podczas policyjnej akcji w dwunastu krajach związkowych Niemiec ponad 600 funkcjonariuszy przeszukało ok. 50 obiektów.

Na celowniku dwie organizacje

Większości z podejrzanych śledczy zarzucają ponadto pełnienie funkcji przywódczej. Chodzi o ugrupowania „Jung & Stark” („Młodzi & Silni”) oraz „Deutsche Jugend Voran” („Niemiecka Młodzież Naprzód”).

Wobec ośmiu z 36 oskarżonych toczy się postępowanie w sprawie spowodowania ciężkich obrażeń ciała.

W całych Niemczech

Według informacji prokuratury obie grupy, działające na terenie całych Niemiec, istnieją od połowy 2024 roku i mają swoje oddziały regionalne w poszczególnych landach. Ich członkowie mają nawiązywać kontakty online, ale także podczas regularnych spotkań.

W ramach tych spotkań nawołują do aktów przemocy wobec przeciwników politycznych i domniemanych pedofilów. Niektórzy z oskarżonych mieli też atakować osoby związane ze sceną lewicową lub osoby, które uznali za pedofilów.

(AFP, EPD/dom)

Chcesz skomentować nasze artykuły? Dołącz do nas na facebooku! >>

W nocy z wtorku, 5 maja, na środę wiele stron internetowych z końcówką „.de” było przez pewien czas niedostępnych.

Awaria DNS

Późnym wieczorem we wtorek rejestrator domen Denic poinformował o awarii serwisu DNS (Domain Name System) służącego do rozpoznawania nazw domen.

Serwisy DNS są czymś w rodzaju książki adresowej dla sieci i zapewniają dostęp do stron internetowych poprzez wpisanie adresu. Ich główną funkcją jest tłumaczenie nazw domen stron internetowych na adresy IP.

Trwa ustalanie przyczyn

Według Denic mogły wystąpić problemy z wyświetlaniem stron internetowych. Trwa ustalanie przyczyn awarii.

Podobne awarie związane z usługami DNS różnych dostawców zdarzały się już wielokrotnie w przeszłości.

(DPA/dom)

Chcesz skomentować nasze artykuły? Dołącz do nas na facebooku! >>

„Frankfurter Allgemeine Zeitung” pisze: „Po dwunastu miesiącach sprawowania urzędu sam kanclerz wydaje się wątpić, czy jego koalicja podoła wielkim zadaniom reformatorskim. Również wyborcy doszli do gorzkiego wniosku. (...) Potwierdzają to również wyraźne apele o reformy, które kanclerz Friedrich Merz kieruje obecnie do partnera koalicyjnego, SPD. Są one sprzeczne z jego ciągłymi zapewnieniami, że nadal ufa przewodniczącym tych partii. Lars Klingbeil jako minister finansów i Bärbel Bas jako ministra pracy zajmują w rządzie kluczowe stanowiska, których zadaniem jest przygotowanie kraju na przyszłość. Podczas gdy Klingbeilowi nie można odmówić woli reform, w przypadku Bas jest inaczej. I niestety umiejętności obojga budzą sceptycyzm. (...) Kanclerz bardzo późno próbuje uwolnić się z okowów, w które zbyt chętnie dał się zakuć sprytniejszej SPD. CSU Södera niecnie jej w tym pomogła, ustanawiając subwencje niewspółmierne do sytuacji gospodarczej. Gdy Merz niemal błagalnie upomina SPD, że nie ma mandatu do 'zabicia' CDU, ma na myśli również CSU”.

Dziennik ekonomiczny „Handelsblatt” zauważa: „Czarno-czerwona koalicja rządowa (CDU/CSU i SPD – red.) sprawuje władzę od roku, a patrząc na jej stan, trochę zbiera się na płacz. Nie dlatego, że bilans jej dokonań jest za skromny; ten rząd podjął więcej decyzji niż niejedna inna ekipa w pierwszym roku swojej kadencji. Ale dlatego, że koalicjanci nie potrafią tego odpowiednio przekazać i wolą publicznie się kłócić. Dlatego w tę rocznicę powraca też widmo rządu mniejszościowego. Aż chce się złapać za głowę: dwie demokratyczne partie masowe z politycznego centrum nie potrafią się ze sobą dogadać, za to jedna, ze zmiennymi wynikami i trzymana w szachu przez AfD, może sobie na to pozwolić? (…) W tych dniach naprawdę chciałoby się, aby wszyscy ponownie powstrzymali się od jałowej retoryki i skupili się na tym, co jest teraz najważniejsze: na reformowaniu kraju, ponownym ożywieniu wzrostu gospodarczego i zapewnieniu dobrobytu przyszłym pokoleniom”.

„Frankfurter Rundschau” zaznacza: „To więcej niż godne ubolewania, że koalicja CDU, CSU i SPD w pierwszym roku swoich rządów znalazła jedynie niepełne i niezadowalające odpowiedzi na ogromne wyzwania, przed którymi stanęła. A przecież od początku było jasne, że może ona odnieść sukces tylko wtedy, gdy obie partie uwzględnią sukces drugiej strony. I gdy nie będą dążyć do realizacji maksymalnych postulatów z kampanii wyborczej, ale zadowolą się raczej niewielkimi postępami, jakich można oczekiwać od tego sojuszu z rozsądku. Oraz wypracują pozytywną wizję przyszłości, dla której warto podjąć wszystkie te wysiłki. Nie jest na to jeszcze za późno. Jednak osoby odpowiedzialne za prowadzenie polityki musiałyby szybko wiele zmienić i poprawić na lepsze. Kanclerz Friedrich Merz powinien bardziej podkreślać to, co łączy koalicjantów, zamiast straszyć ludzi uwagami na temat migrantów w krajobrazie miejskim czy emerytury podstawowej. SPD natomiast dobrze by postąpiła, gdyby złagodziła częściowo ostry ton wobec chadeckiego partnera koalicyjnego. Jeśli im się to nie uda, skorzystają na tym tylko niewłaściwi uczestnicy życia politycznego ze skrajnej prawicy”.

„Stuttgarter Zeitung” podkreśla: „Przełom polityczny, obiecany przez Friedricha Merza w kampanii wyborczej, pozostaje nadal pobożnym życzeniem, w którego spełnienie prawie nikt już nie wierzy. Wręcz przeciwnie: Merz złamał jedną ze swoich głównych obietnic wyborczych – poprzez rekordowe zadłużenie, o którego skutkach gospodarczych można długo dyskutować. Okoliczności są niekorzystne – nawet jeśli narzekanie na to wydaje się nie na miejscu i świadczy o zapomnieniu lekcji z przeszłości. Merz rządzi w warunkach stale pogarszającej się sytuacji na świecie, z partnerem koalicyjnym, który coraz bardziej nam wszystkim szkodzi. Ponadto tkwi w strategicznej pułapce: uwięziony między zaporą ogniową przeciwko AfD a SPD, która w walce o przetrwanie wciąż szuka ratunku po niewłaściwej stronie. W jej szeregach niektórym brakuje woli, a innym odwagi do przeprowadzenia reform, które są teraz niezbędne, aby ponownie popchnąć cały kraj do przodu”.

Rok rządów Merza komentuje też prasa lokalna.

Zdaniem „Augsburger Allgemeine” „Ten rząd jest prawdopodobnie ostatnią szansą dla partii centrowych, by pokazać, że potrafią sprostać wyzwaniom stojącym przed Niemcami. Kanclerz Merz ma rację, odrzucając ryzykowne rozważania na temat rządu mniejszościowego. Z Alice Weidel (z AfD – red.) jako osobą zapewniającą mu większość na pewno nic się nie poprawi. Prawdą jest jednak również to: Jeśli analiza, że ten czarno-czerwony rząd musi dać sobie radę, jest słuszna, to jego czołowi przedstawiciele nie mogą dłużej zachowywać się tak, jakby jutro było im całkowicie obojętne. Retoryka Środy Popielcowej i hasła ze święta pracy 1 maja, powtarzane wciąż na nowo, nie popchną naszego kraju do przodu, zwłaszcza gdy musi on w pewnym stopniu zdefiniować się na nowo”.

„Neue Osnabruecker Zeitung” podsumowuje: „W rok po objęciu władzy przez koalicję CDU/CSU/SPD bilans jej dokonań jest skromny. Jeśli prawdziwa jest niepisana zasada, że wielkie reformy muszą nastąpić w pierwszym roku rządów, to ta koalicja już zaprzepaściła swoją szansę. Działania rządu nie są adekwatne do sytuacji na świecie, zachodzących w niej przełomowych zmian ani groźby upadku gospodarczego. Kolejne sondaże wskazują, że szeregowi obywatele coraz bardziej się od tej koalicji odwracają i masowo przechodzą do AfD. To musi pobudzić ambicje tej koalicji. Wyzwania są wprawdzie trudne i różnorodne, ale nie są one niemożliwe do rozwiązania. Właściwie wystarczyłoby tylko spojrzeć na świat, aby koalicja zjednoczyła się i wreszcie odważnie zabrała się do pracy. Na co jeszcze czekają Merz i Klingbeil?”.

Chcesz skomentować ten artykuł? Dołącz do nas na Facebooku! >>

Czy szef rządu Friedrich Merz udziela teraz obszernych wywiadów, ponieważ zbliża się rocznica jego wyboru na kanclerza, czy dlatego, że kierowana przez niego koalicja CDU, CSU i SPD przechodzi kryzys? Jedno wynika z drugiego.

W chadeckichCDU i CSU panuje „rosnące niezadowolenie” z kompromisów zawieranych przez tzw. wielką koalicję, jak powiedział Merz w niedzielę (03.05.2026) w programie telewizyjnym „Caren Miosga”. Także jego osobiste wskaźniki popularności wśród społeczeństwa znalazły się na najniższym poziomie.

Tymczasem kryzys towarzyszył jego kadencji jako kanclerza już od samego początku. 6 maja 2025 roku wybór Friedricha Merza w Bundestagu stał się wydarzeniem bez precedensu. Po raz pierwszy w historii Republiki Federalnej Niemiec kandydat nie uzyskał wymaganej bezwzględnej większości głosów w pierwszej turze głosowania.

W jego przypadku po raz pierwszy konieczna była druga tura wyborów. Świadczy to również o tym, że uformowana koalicja nie jest już wielką koalicją i tylko nieznacznie przewyższa bezwzględną większość w parlamencie.

Rywalizacja zamiast „jesieni reform”

Latem po wyborach Merz ogłosił, że jesień 2025 roku będzie „jesienią reform”. Miała ona dotyczyć reorganizacji lub zmian w ważnych elementach niemieckiego państwa socjalnego, emerytur, opieki zdrowotnej, opieki nad osobami starszymi oraz zmniejszenia biurokracji. Jednak w kolejnych miesiącach nic z tego nie zostało zrealizowane.

Szybko uchwalono tylko jedyny w swoim rodzaju „specjalny fundusz na infrastrukturę i neutralność klimatyczną” w wysokości 500 miliardów euro, który ma zostać wykorzystany do 2045 roku. Środki te mają zostać przeznaczone m.in. na rozbudowę sieci kolejowej oraz na konieczną budowę nowych mostów. Okazało się bowiem, że nawet niemiecki beton się kruszy.

Poza tym współpraca, zwłaszcza między dwoma członkami gabinetu – ministrem finansów Larsem Klingbeilem (jednocześnie wicekanclerzem i przewodniczącym SPD) oraz minister gospodarki Katheriną Reiche (z CDU) – przerodziła się w ciągłą rywalizację.

Granice kompromisów

Zapał minister gospodarki skupiał się na licznych działaniach, które mocno zaszkodziły poprzedniej koalicji rządowej z lat 2021–2024 i zmierzały w kierunku połączenia polityki gospodarczej z ochroną klimatu. Były również odpowiedzią na coraz silniejsze apele ze strony partii chadeckich o powrót do cywilnego wykorzystania energii jądrowej, z którego zrezygnował rząd Niemiec pod przewodnictwem kanclerz Angeli Merkel od 2011 roku.

W telewizyjnym wywiadzie dla ARD, jak również w rozmowie z magazynem „Der Spiegel”, mogło się wydawać, że Merz postrzega kompromisy w koalicji rządowej głównie jako obciążenie dla CDU/CSU. Mówi on o „koalicji z większym partnerem i mniejszym partnerem”. Oraz że wymaga ona „także kompromisów”, a kompromisy „nie są jednokierunkowe”. Nigdy jednak nie wyglądało to na upomnienie skierowane pod adresem własnego obozu politycznego.

Zaledwie kilka dni przed pierwszą rocznicą obecnej koalicji rządowej, przedstawiła ona, jako pierwszy duży pakiet, swoją koncepcję reformy służby zdrowia. Nie oznacza to jednak, że cokolwiek w tej sprawie zostało już zdecydowane. Najpierw konieczne są bowiem kilkumiesięczne konsultacje w Bundestagu, podczas których zawsze należy spodziewać się zmian.

Konieczność reform strukturalnych

Korespondentka DW Michaela Küfner towarzyszyła Merzowi lub obserwowała jego liczne podróże i publiczne wystąpienia w pierwszym roku urzędowania jako kanclerza. Dziennikarka jednak nie postrzega zawirowań tego pierwszego roku wyłącznie negatywnie.

Zdaniem Küfner pierwszy rok Merza sprawił, że „Niemcy nie stały się bardziej stabilne, ale bardziej zorientowane na konkretne sprawy”: - Tak jak Merz musiał poznać granice możliwości kompromisu z partnerem koalicyjnym i własną partią, tak w Niemczech zapanowała świadomość, że bez reform strukturalnych nie da się dalej funkcjonować. Już samo to jest postępem społecznym - mówi.

Ale w obliczu wyzwań, zwłaszcza w polityce zagranicznej, potrzebna byłaby koalicja, która w debatach merytorycznych byłaby jak najbardziej zjednoczona. Ciągle bowiem pojawiały się i pojawiają obawy przed rozpadem Europy, końcem sojuszu NATO i przyjaźni transatlantyckiej. Nieprzewidywalny styl polityczny prezydenta USA Donalda Trumpa czasem wszystko to jeszcze wzmacnia.

Sprawa z Trumpem

Podróże kanclerza lub ministra spraw zagranicznych mają obecnie często znaczenie strategiczne, czy w Europie, czy w innych regionach świata. Zwłaszcza że pierwszy rok Merza pozostaje w cieniu działań Donalda Trumpa. Jeszcze w listopadzie 2020 roku kanclerz wyraził przekonanie: „Trump i ja damy sobie radę”. Od tej pory minęło już ponad pięć i pół roku, a wielkich sukcesów obu polityków jakoś nie widać.

W ciągu pierwszego roku urzędowania Merz trzykrotnie gościł w Białym Domu. Jeszcze kilka dni temu wydawało się, że jest jednym z (nielicznych) europejskich szefów rządów, którzy mają dobry kontakt z Trumpem i mogą z nim otwarcie rozmawiać. Jednak jego publiczna, ostra krytyka postępowania Trumpa w sprawie wojny z Iranem zmienia tę sytuację. Amerykanie, jak powiedział Merz kilka dni temu podczas rozmowy z uczniami w Sauerlandzie, „najwyraźniej nie mają strategii” w tym konflikcie, a Islamska Republika Iranu „upokorzyła” USA w negocjacjach.

Trump zareagował na to tak, jak ma w zwyczaju. Ogłosił wycofanie 5 tys. amerykańskich żołnierzy z Niemiec i skrytykował kanclerza na swoim kanale w mediach społecznościowych Truth Social. Merz nie ma pojęcia, o czym mówi- oświadczył Trump. Powinien raczej zająć się swoim „zrujnowanym krajem”.

Apele o optymizm

Sytuacja gospodarcza Niemiec jest zła. Trump podniósł cła na produkty importowane z Europy, co na pewno wpłynie na i tak już osłabiony niemiecki przemysł motoryzacyjny.

Dla kanclerza to kolejne obciążenie. Chętnie wspomina, że regularnie rozmawia przez telefon z Trumpem. Już kilka miesięcy temu zaprosił Trumpa do Palatynatu, ojczyzny jego przodków. W obliczu obecnego nieporozumienia Merz opisał w telewizji ARD nową sytuację jako „trudną”. Wyraził nadzieję, „że z niej wyjdziemy”, ponieważ „stosunki transatlantyckie są dla nas wszystkich bardzo cenne”.

Również w kwestii Europy Merz głośno apeluje o optymizm, nawet jeśli sytuacja jest niepewna. Przywiązuje dużą wagę do „utrzymania jedności Europy”. Dlatego często podróżuje po UE, „głęboko przekonany, że właśnie teraz naprawdę musimy utrzymać tę jedność”.

Wszystko ma swoją cenę polityczną

Michaela Küfner traktuje możliwe konsekwencje skrytykowania prezydenta USA przez Merza jako punkt wyjścia do dalszych rozważań, ponieważ widać tu pewien stały schemat. Jej zdaniem wskutek bezpośredniej krytyki Trumpa Merz „często płaci wysoką cenę polityczną za swoją niezręczność werbalną”.

Otwarte pozostaje „pytanie, czy ten kanclerz, dzięki swojemu bezprecedensowemu talentowi do strzelania politycznych samobójczych bramek, będzie w stanie przekształcić swoje powszechnie uznane kompetencje w dziedzinie ekonomii w działania polityczne”. Jedno jest dla Michaeli Küfner jasne: - W obecnej sytuacji na świecie Niemcy i Europa absolutnie nie mogą sobie pozwolić na kolejną porażkę niemieckiego rządu.

Artykuł ukazał się pierwotnie na stronach Redakcji Niemieckiej DW.

Chcesz skomentować ten artykuł? Zrób to na Facebooku! >>

Niemiecki rząd chce przyspieszyć proces odsyłania osób, którym odmówiono azylu – zapowiedział we wtorek (05.05.2026) minister spraw wewnętrznych Niemiec Alexander Dobrindt podczas konferencji prasowej w Berlinie. Służyć ma temu przygotowywana ustawa „o większej skuteczności w zakresie odsyłania”. To, co rozpoczęło się pod koniec ubiegłego roku od przestępców z Afganistanu i Syrii, ma być „konsekwentnie kontynuowane” – zaznaczył.

Mówiąc o utrzymaniu kontroli granicznych z sąsiednimi krajami, w tym z Polską, Dobrindt odniósł się do reformy Wspólnego Europejskiego Systemu Azylowego (GEAS), która ma wejść w życie 12 czerwca. Ma on na celu zmniejszenie liczby osób przybywających do Unii Europejskiej w celu uzyskania azylu. Berlin oczekuje, że dzięki temu polityka migracyjna w UE ulegnie stabilizacji. Celem musi być „powrót do sytuacji, w której nie ma potrzeby stosowania kontroli na wewnętrznych granicach” – mówił Dobrindt.

Organizacja: naruszanie prawa

Z punktu widzenia organizacji pomagającej imigrantom Pro Asyl bilans działań rządu Friedricha Merza, który sprawuje władzę od roku, wypada katastrofalnie. Koalicja stawia na odstraszanie, dopuszczając się przy tym „częściowo jawnych naruszeń prawa” – skrytykował dyrektor organizacji Karl Kopp.

Dodał, że zaostrzenie polityki nie doprowadziło do większego porządku, a „wywiera ona presję na prawa człowieka, sprawia, że ucieczka staje się bardziej niebezpieczna i jeszcze bardziej wzmacnia skrajną prawicę”.

Kopp podkreślił, że zwrot w polityce migracyjnej na niemieckich granicach „w sposób kalkulowany i tysiąckrotnie narusza prawo europejskie”. Zgodnie z wytycznymi Dobrindta na granicy zawracani są również ludzie szukający schronienia.

Sąd administracyjny w Berlinie orzekł w trzech przypadkach, że praktyka ta jest niezgodna z prawem – podkreślił Kopp. Wskazał też, że zawieszenie łączenia rodzin dla osób objętych ochroną subsydiarną niejednokrotnie rozdziela rodziny na lata. Wraz ze wstrzymaniem programów przyjmowania uchodźców z Afganistanu rząd Friedricha Merza łamie ponadto swoje państwowe obietnice dotyczące ochrony – wylicza organizacja Pro Asyl.

Ochrona ludności i reforma służb

Jako kolejny priorytet swojej pracy szef niemieckiego MSW wymienił wzmocnienie ochrony ludności. W ciągu roku ma ona zostać opracowana na nowo na podstawie ustawy o infrastrukturze krytycznej. Mają obowiązywać jednolite standardy ochrony infrastruktury krytycznej przed dronami, cyberatakami lub zamachami. Do 2029 roku rząd chce przeznaczyć na ten cel 10 mld euro.

Alexander Dobrindt zamierza przekształcić służby wywiadowcze w Niemczech „w prawdziwą agencję wywiadowczą”. Odpowiednia reforma „jest już w toku” – zapowiedział. W tym celu Federalny Urząd Ochrony Konstytucji ma zostać zmodernizowany, co jest konieczne, „aby móc przeciwstawić się współczesnym zagrożeniom hybrydowym oraz bronić się przed szpiegostwem, sabotażem i cyberatakami”.

Niemiecki minister spraw wewnętrznych pozytywnie ocenił dotychczasową politykę migracyjną chadecko-socjaldemokratycznej koalicji. Jak zaznaczył, liczba przypadków nielegalnej migracji spadła od 2023 roku o 70 proc.

Podczas konferencji prasowej w Berlinie szef MSW Niemiec wskazał także na wzmocnienie uprawnień policji w zakresie bezpieczeństwa wewnętrznego (m.in. cyberobrony) i utworzenie jednostki obrony przed dronami – wspólnej na poziomie federalnym i krajów związkowych mi wzmocniono również obronę przed zagrożeniami hybrydowymi.

(AFP/dom)

Chcesz mieć stały dostęp do naszych treści? Dołącz do nas na Facebooku!

Ministerstwo Środowiska Meklemburgii-Pomorza Przedniego nadal nie dysponuje danymi na temat stanu zdrowia humbaka wypuszczonego na wolność na Morzu Północnym.

Należy je szybko przedstawić i wyjaśnić nierozstrzygnięte kwestie – stwierdził minister środowiska Meklemburgii-Pomorza Przedniego Till Backhaus. Dodał, że istnieje uzasadniony interes w zakresie transparencji.

Czekanie na dane

Już w sobotę (02.05.2026) rzeczniczka ministerstwa powiedziała, że wielokrotnie zwracano się o dane z nadajników, ale te nie zostały przekazane.

– Z prywatną inicjatywą uzgodniono, że do dzisiaj przekaże pożądane informacje. Obejmują one w szczególności dane z nadajnika lokalizacyjnego oraz aktualne informacje na temat stanu zwierzęcia – powiedział minister Backhaus.

Zwrócił uwagę, że kluczowe kwestie zostały wcześniej wiążąco uzgodnione z prywatną inicjatywą, na przykład zamontowanie nadajnika lokalizacyjnego oraz udostępnienie danych wąskiemu gronu osób. – Służy to zapewnieniu transparentności akcji oraz dalszej ocenie wydarzeń – dodał Till Backhaus.

Gdzie jest Timmy?

Humbak – znany jako Timmy – który kilka razy utknął na mieliźnie w Morzu Bałtyckim, został w sobotę rano wypuszczony do morza. Jak dotąd nie wiadomo, gdzie przebywa i jaki jest jego stan.

Eksperci z organizacji zajmujących się ochroną zwierząt zgodnie ocenili długoterminowe szanse przeżycia wieloryba jako bardzo niewielkie. Uważają wręcz, że humbak może już nie żyć. Należy założyć, że skrajnie osłabione zwierzę „nie miało wystarczająco siły, by dłużej pływać w głębokiej wodzie i już nie żyje” – poinformowało we wtorek (05.05.2026) Niemieckie Muzeum Morskie w Stralsundzie.

Muzeum podkreśliło, że od ostatniej potwierdzonej obserwacji za pomocą drona w minioną sobotę nie ma już żadnych niezależnie weryfikowalnych informacji na temat miejsca pobytu i stanu zdrowia zwierzęcia. Aby potwierdzić powodzenie akcji ratunkowej, jej inicjatorzy muszą udostępnić niezależnej organizacji dokładne informacje na temat nadajnika GPS, który ma być przymocowany do wieloryba, a także wszystkie dane z urządzenia lokalizacyjnego.

Eksperci z muzeum w Stralsundzie przez wiele tygodni byli zaangażowani w działania ratunkowe na rzecz wieloryba. Wraz z innymi specjalistami, m.in. z organizacji ekologicznych, około miesiąc temu doszli do wniosku, że ciężko rannemu zwierzęciu nie można już pomóc i należy zaprzestać wszelkich prób ratunku. Muzeum nie brało udziału w późniejszym transporcie zorganizowanym przez inicjatywę finansowaną z prywatnych środków. Wielu ekspertów skrytykowało tę akcję.

Sygnał, że żyje

We wtorek (28.04.2026), po wielodniowych przygotowaniach, prywatna inicjatywa umieściła młodego wieloryba o długości około dwunastu metrów na wypełnionej wodą barce u wybrzeży wyspy Poel w Meklemburgii-Pomorzu Przednim, a następnie przetransportowała go z Morza Bałtyckiego na północny kraniec Danii. Tam w sobotę zwierzę zostało wypuszczone na pełnym morzu w nie do końca znanych okolicznościach. Przedstawiciele inicjatywy skierowali następnie poważne zarzuty pod adresem załogi statku.

Inicjatywa poinformowała potem o sygnałach z nadajnika przymocowanego do wieloryba, który jednak działał tylko w ograniczonym zakresie i nie przekazywał danych o pozycji. Jednocześnie mowa była o parametrach życiowych zwierzęcia. Eksperci wyrazili wątpliwości, między innymi dlatego, że nadajniki GPS zazwyczaj nie są w stanie rejestrować tego rodzaju parametrów.

„Skrajnie osłabiony”

Niemieckie Muzeum Morskie wezwało prywatną inicjatywę do udzielenia informacji. Chodzi również o postępowanie w przypadku podobnych incydentów w przyszłości, a wyjaśnienie tej sprawy leży w „interesie naukowym i publicznym”.

Muzeum zwróciło też uwagę na „stan skrajnego osłabienia” zwierzęcia, które po raz pierwszy zauważono w porcie w Wismarze 3 marca. Potem, przez wiele tygodni, zwierzę plątało się w sieci rybackie i pomimo prób ratunkowych wielokrotnie grzęzło na mieliźnie.

Koszt akcji ratunkowej

Nie wiadomo jeszcze, ile łącznie kosztowała cała akcja ratunkowa. Sfinansowali ją prywatni przedsiębiorcy – Karin Walter-Mommert, właścicielka jednej z największych stadnin koni wyścigowych w Europie i Walter Gunz, założyciel sieci MediaMarkt.

W rozmowie z dziennikiem „Bild” Walter-Mommert oszacowała dotychczasowe koszty ratowania Timmy'ego na około 1,5 mln euro. Sprowadzono między innymi ekspertów od wielorybów z Hawajów i Islandii. – Nie uwzględniono w tym jeszcze kosztów statków – powiedziała milionerka. Oprócz barki wynajęto trzy statki, z których dwa czekały ponad tydzień na rozpoczęcie akcji w porcie w Wismarze. 28 kwietnia wyruszyły w kierunku Morza Północnego, a ostatni z nich powrócił w poniedziałek, 4 maja, do Kilonii.

(DPA, AFP/dom)

Chcesz mieć stały dostęp do naszych treści? Dołącz do nas na Facebooku!

W ubiegłym roku potencjalne usunięcie napisu „plac zabaw” z tabliczek informacyjnych w Kolonii na zachodzie Niemiec wywołało debatę i oburzenie, ale teraz nastąpił zwrot akcji. Gorąco dyskutowana zmiana nazwy obiektów na „place zabaw i aktywności” nie wchodzi w grę, co ogłoszono w komunikacie prasowym miasta.

„Termin 'plac zabaw' zostanie zachowany” – napisano w liście podpisanym przez zastępcę burmistrza ds. edukacji, młodzieży i sportu, Roberta Voigtsbergera. Do dokumentu dołączono nowy projekt z klasycznym napisem „plac zabaw”. O sprawie donosiło kilka kolońskich mediów.

„Plac zabaw” uznano za termin ograniczający

Cała debata o nazwę rozpoczęła się rok temu. Latem pozornie błaha sprawa administracyjna w Kolonii przerodziła się w ostrą debatę, pełną kpin i żartów. Na przykład komik Guido Cantz nazwał swoje rodzinne miasto „stolicą szaleńców”.

Co się stało? Władze miasta Kolonii przedstawiły nowy projekt oznakowania ponad 700 placów zabaw. Określenie„plac zabaw” zostało celowo pominięte w projekcie. Jak wyjaśniono, miało to „odzwierciedlać szerszą koncepcję inkluzywności”. „Plac zabaw” uznano za „termin ograniczający”. Nowe oznakowania miały nosić nazwę „Obszar zabaw i aktywności”.

Kompromis: nowy wzór tablic

Aby to zrozumieć, trzeba cofnąć się jeszcze dalej. Prawie dwa lata wcześniej Komitet ds. Opieki nad Młodzieżą w Kolonii zlecił władzom miasta opracowanie nowego oznakowania placów zabaw we współpracy z dziećmi i młodzieżą. Ideą przewodnią było stwierdzenie, że place zabaw są nie tylko dla dzieci, ale także dla nastolatków. Przestarzałe szyldy w Kolonii sugerowały jednak, że nastolatkom nie wolno z nich korzystać.

Gdy debata wokół „placu zabaw i aktywności” zaostrzyła się, ówczesna burmistrz Kolonii, Henriette Reker, interweniowała, spowalniając projekt i dystansując się od niego. Stwierdziła stanowczo, że osobiście uważa termin „plac zabaw” za jasny i jednoznaczny.

Po objęciu urzędu przez jej następcę, Thorstena Burmestera, najwyraźniej osiągnięto kompromis. Nowy szyld ma nowoczesny wygląd i nawiązuje do projektu opracowanego we współpracy z dziećmi i młodzieżą. Jednak teraz zamiast „plac zabaw i aktywności” widnieje na nim napis „plac zabaw”. Ten wzór będzie stosowany na nowych placach zabaw lub przy wymianie starych, uszkodzonych czy brudnych szyldów.

(DPA/jak)

Chcesz skomentować ten artykuł? Dołącz do nas na Facebooku! >>

BionTech, firma z Moguncji, której popularność i ogromne zyski przyniosła produkcja szczepionki przeciwko koronawirusowi, musi wprowadzić oszczędności. Przedsiębiorstwo ogłosiło, że zamyka swoje zakłady produkcyjne w Marburgu oraz Idar-Oberstein. Produkcja szczepionki przeciwko koronawirusowi, zostanie w Niemczech wstrzymana.

Zamknięty ma zostać także zakład w Singapurze oraz byłe zakłady CureVac w Tybindze, co może spowodować utratę nawet 1860 miejsc pracy – ogłosiła we wtorek (05.05.2026) firma farmaceutyczna z Moguncji. Oczekuje się, że przyniesie to roczne oszczędności w wysokości około 500 milionów euro.

Wielomilionowe straty

Zakłady BionTech w Idar-Oberstein i Marburgu, a także w Tybindze, mają zostać „częściowo lub całkowicie” sprzedane do końca 2027 roku, wyjaśniła firma. BionTech przejął firmę CureVac z siedzibą w Tybindze dopiero w ubiegłym roku. Natomiast działalność w Singapurze ma zostać zakończona w pierwszym kwartale 2027 roku.

BionTech odnotował również kolejną wielomilionową stratę w pierwszym kwartale br. Sprzedaż szczepionek przeciwko COVID-19 w ostatnim czasie znacznie spadła, a koszty badań i rozwoju nadal rosną. W pierwszym kwartale przedsiębiorstwo zaliczyło stratę netto w wysokości około 532 mln euro przy przychodach wynoszących około 118 mln euro.

Jedna z najcenniejszych firm w Niemczech

BionTech opracował pierwszą zatwierdzoną szczepionkę przeciwko koronawirusowi i stał się jedną z najcenniejszych firm w Niemczech. CureVac również pracował nad rozwojem szczepionek opartych na technologii mRNA, ale pomimo finansowania rządowego nie uzyskał zgody na ich wprowadzenie. Wraz z CureVac, BionTech poświęcił się badaniom nad nowymi lekami przeciwnowotworowymi opartymi na mRNA.

„Będziemy nadal koncentrować się na przyspieszaniu rozwoju naszych kluczowych programów strategicznych, jednocześnie pozostając wiernymi naszej wizji poprawy zdrowia pacjentów onkologicznych w oparciu o dowody naukowe” – wyjaśnił prezes i współzałożyciel BionTech, Ugur Sahin. Sahin i jego żona, również współzałożycielka firm, Özlem Türeci, ogłosili w marcu zamiar odejścia z firmy i założenie nowego przedsiębiorstwa.

(AFP/stef)

Chcesz komentować nasze artykuły? Dołącz do nas na Facebooku! >>

W przypadku zachorowań na hantawirusa podczas rejsu po Atlantyku Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zakłada, że do zakażenia doszło między ludźmi. Poinformowała o tym na konferencji prasowej w Genewie epidemiolożka z WHO Maria Van Kerkhove.

Hantawirus jest zazwyczaj przenoszony przez odchody gryzoni. Jednak w przypadku wirusa typu andyjskiego, a taki wariant przypuszcza się w przypadku statku, możliwe są również zakażenia między ludźmi – przy bliskim kontakcie – wyjaśniła epidemiolożka.

WHO: od holenderskiej pary

Mały statek wycieczkowy „Hondius” ze 140 osobami na pokładzie wypłynął z południowej Argentyny i obecnie cumuje u wybrzeży wysp Republiki Zielonego Przylądka.

WHO podejrzewa, że łańcuch zakażeń rozpoczął się od holenderskiej pary, która mogła zarazić się jeszcze na lądzie przed wejściem na pokład w Argentynie. Para zmarła.

Van Kerkhove zwróciła uwagę, że wielu pasażerów tego rejsowego statku ekspedycyjnego uczestniczyło w obserwacji dzikich zwierząt i podobnych aktywnościach. Dalsze przenoszenie wirusa mogło nastąpić na pokładzie między osobami, na przykład w kabinach – powiedziała Van Kerkhove. Nie wykluczyła, że zakażenia mogły również pochodzić od gryzoni na afrykańskich wyspach, do których zawijał statek w trakcie rejsu. Według operatora statku na pokładzie nie ma szczurów – poinformowała ekspertka WHO.

Nie żyje para z Holandii i jeden Niemiec

Do tej pory zmarło trzech pasażerów statku „Hondius”: starsza para z Holandii oraz jeden Niemiec. Według szacunków WHO na statku zachorowało łącznie siedem osób. Trwają przygotowania do transportu dwóch pacjentów znajdujących się na pokładzie do Holandii.

Jak dotąd hantawirusy zostały potwierdzone tylko w niewielkiej części przypadków. Badania laboratoryjne są w toku, mają też ustalić dokładny typ wirusa.

(DPA/dom)

Chcesz mieć stały dostęp do naszych treści? Dołącz do nas na Facebooku!

Nawet zwykła kontrola drogowa może zdemaskować domniemanych szpiegów. Jak donosi niemiecki dziennik „Frankfurter Allgemeine Zeitung” (FAZ), coś takiego miało miejsce 2 kwietnia około 21:30 na autostradzie A6 w Bawarii, niedaleko Neuendettelsau. „Podczas rutynowej kontroli samochodu z łotewskimi tablicami policjanci znaleźli podejrzane przedmioty: fałszywe dokumenty, drona, lokalizator GPS, radiostacje, aparaty fotograficzne, gotówkę, kilka telefonów komórkowych i kart SIM. Mężczyźni, którzy siedzieli w samochodzie, to 43-letni Ukrainiec i 45-letni obywatel Łotwy. Żaden z nich nie ma stałego miejsca zamieszkania w Niemczech. Jak potwierdziły 'FAZ' źródła z kręgów bezpieczeństwa, mężczyźni ci nie byli wcześniej znani niemieckim służbom bezpieczeństwa. Zostali zatrzymani w areszcie śledczym pod zarzutem szpiegostwa” – pisze autor Markus Wehner.

Na telefonach komórkowych mężczyzn znaleziono wiadomości w języku rosyjskim, zamieszczone na komunikatorze Telegram. Jak ustaliła stacja WDR, odkryto też ślady płatności w kryptowalutach oraz raporty dotyczące szpiegowania. „Mężczyźni mieli podróżować po kilku krajach europejskich, prawdopodobnie w ramach jakiejś misji szpiegowskiej, żeby przygotować akty sabotażu” – czytamy.

Różnorodne misje

Według gazety wiele wskazuje na to, że mężczyźni mogą być tzw. agentami niskiego szczebla. To amatorzy bez wyszkolenia, rekrutowani zazwyczaj za pośrednictwem komunikatorów. „Zazwyczaj są to mężczyźni w młodszym lub średnim wieku, którzy najczęściej mówią po rosyjsku, ale nie są obywatelami Rosji. Często są to Ukraińcy lub członkowie rosyjskojęzycznych mniejszości z innych krajów europejskich, na przykład z krajów bałtyckich. Dzięki temu mogą się swobodnie poruszać po UE. Wielu z nich wywodzi się ze środowisk drobnej przestępczości” – pisze „FAZ”.

Zapłatę otrzymują często w kryptowalutach, a kwoty wahają się od niewielkich sum w euro do kwot pięciocyfrowych, w zależności od tego, czym się zajmują. „Czasem chodzi o propagandę, na przykład malowanie graffiti. Często jednak chodzi o szpiegostwo, fotografowanie obiektów wojskowych lub zwiad transportów broni, a nawet akcje sabotażowe” – czytamy.

Autor przypomina, że to prawdopodobnie agenci niskiego szczebla byli sprawcami zamachu bombowego na linię kolejową w Polsce w listopadzie 2025 r.

Nowe zjawisko

Jak pisze Wehner, wykorzystywanie przez Rosję agentów niskiego szczebla to nowe zjawisko. Po inwazji Moskwy na Ukrainę na pełną skalę, państwa UE wydaliły kilkuset agentów rosyjskich służb specjalnych, którzy działali pod przykrywką dyplomatów. Immunitet dyplomatyczny chronił ich przed ściganiem. „Odgrywali oni ważną rolę w hybrydowej wojnie Moskwy przeciwko UE, a zwłaszcza przeciwko Niemcom.Od tego czasu, aby ich zastąpić, Moskwa stawia na agentów niskiego szczebla” – wyjaśnia.

Lubisz nasze artykuły? Zostań naszym fanem na facebooku! >>

Pozyskiwane są osoby z umiejętnościami w zakresie IT albo doświadczeniem wojskowym, na przykład w zakresie materiałów wybuchowych. „Czasami trzeba udowodnić określone umiejętności albo przesyłając dokumenty, albo w niektórych przypadkach spotykając się osobiście. Zaletą agentów niskiego szczebla dla strony rosyjskiej jest to, że nie ponosi się żadnych kosztów związanych z ich szkoleniem. A jeśli agenci niskiego szczebla zostaną złapani, nie trzeba ich wymieniać ani wykupywać. Dlatego często używa się terminu ‚agenci jednorazowi’” – dodaje autor.

Motywem są pieniądze

Opisuje także przypadek z Detmold, gdzie przeszukano mieszkanie Litwina, podejrzanego o zamontowanie kamery na słupie przy stacji kolejowej w Minden. Mężczyzna od kilu lat mieszkał w Niemczech i pracował jako kierowca ciężarówki. Prawdopodobnie kamera miała szpiegować transporty wojskowe do Ukrainy. Mężczyzna był obserwowany i śledzony przez wiele tygodni i podejrzewa się, że zleceniodawcą są rosyjskie służby specjalne.

Według „FAZ” czasami za decyzją o zostaniu agentem Moskwy kryją się przekonania, ale zazwyczaj motywem są pieniądze. Niemiecki kontrwywiad, Federalny Urząd Ochrony Konstytucji, uważa, że niektórzy z tych agentów nawet nie wiedzą, że pracują dla rosyjskich służb specjalnych. „Często dostają bowiem tylko polecenie wykonania części zadania, na przykład nadania paczki lub zrealizowania transportu. Cała akcja szpiegowska lub sabotażowa często wykracza poza granice państw i składa się z wielu pojedynczych kroków, które są między sobą podzielone. To sprawia, że organom ścigania trudno jest namierzyć agentów niskiego szczebla” – czytamy.

Niemiecki dziennik pisze w internetowym wydaniu o działalności firmy TAG Immobilien z Hamburga na polskim rynku nieruchomości. W 2021 roku firma ta kupiła dewelopera Robyg za „imponująca kwotę 2,5 mld złotych, czyli 550 mln euro, aby – jak informuje sama firma – ‚przyspieszyć swój rozwój i stać się wiodącym dostawcą mieszkań na wynajem w Polsce'. Już pod koniec 2019 roku ta hamburska spółka przejęła polskiego dewelopera Vantage Development i wkroczyła na polski rynek” – przypomina autor artykułu Sebastian Becker.

TAG Immobilien ma obecnie w swoim portfolio około 83,5 tys. mieszkań w Niemczech i rosnącą liczbę lokali na wynajem w Polsce – obecnie jest to 3,5 tys. nowych mieszkań.

Rośnie znaczenie rynku najmu

Autor zastrzega, że według Eurostatu 87 proc. Polek i Polaków mieszka we własnych mieszkaniach, a tylko 13 proc. wynajmuje. Jednak rynek najmu zyskuje na znaczeniu. bowiem „Polacy mają coraz coraz mniej kapitału na zakup nieruchomości”. „Do tego dochodzi zmiana stylu życia. Na przykład coraz więcej pracowników biznesowych pracuje w jednym miejscu tylko przez ograniczony czas, dlatego coraz częściej wynajmują mieszkania” – wyjaśnia. Jak dodaje, wśród najemców są także studenci czy emeryci, a czynsze różnią się znacznie w zależności od regionu.

Becker cytuje analizę amerykańskiej firmy doradczej CBRE, według której „w 2026 roku polski rynek nieruchomości wejdzie w fazę stabilnego wzrostu, napędzanego dobrą koniunkturą makroekonomiczną oraz zmianami strukturalnymi po stronie popytu”. Raport „2026 Poland Real Estate Market Outlook” przewiduje, że Polska pozostanie jednym z najszybciej rozwijających się krajów Europy, a rosnąca aktywność inwestorów obejmie nie tylko nieruchomości komercyjne, ale – w coraz większym stopniu – również rynek mieszkaniowy i wynajem instytucjonalny.

Niesprzyjający klimat polityczny

„Na tym trendzie chce skorzystać również TAG Immobilien. Niemcy napotykają jednak na przeciwny wiatr z politycznej strony. Politycy z nieprzychylnej wobec Niemiec partii Prawo i Sprawiedliwość (PiS) są zaniepokojeni wykupywaniem mieszkań w Polsce przez niemiecki kapitał” – czytamy. Cytowany w artykule poseł Piotr Uściński zwrócił uwagę, że obecnie nie ma żadnych mechanizmów chroniących przed przejmowaniem polskich mieszkań przez zagraniczne fundusze.

„Dzisiaj Polaków nie stać już na zakup mieszkania” – oburza się polityk. I dodaje, że nie ma żadnych programów wsparcia dla polskich rodzin, które chcą kupić mieszkanie. „Właśnie na tym zyskują te fundusze – mówi Uściński. – Obecnie obserwujemy całkowity brak działań rządu w zakresie polityki mieszkaniowej”.

Jak czytamy, „Niemcom jednak to w ogóle nie przeszkadza – a nawet rozważają wejście na giełdę w Warszawie”. Autor zwraca uwagę, że niemieckiej firmie nie przeszkadza również fakt, iż Polska sąsiaduje z Ukrainą, gdzie toczy się wojna w wyniku rosyjskiej agresji. „Dokonywanie długoterminowych inwestycji w nieruchomości może być problemem również pod tym względem. Nie można wykluczyć scenariusza, w którym Rosja bezpośrednio zaatakuje NATO” – zwraca uwagę Sebastian Becker.

Lubisz nasze artykuły? Zostań naszym fanem na facebooku! >>

Kierowca samochodu, który wczoraj po południu (4 maja) wjechał w ludzi w centrum Lipska, zostanie dziś doprowadzony przed sąd w celu wydania postanowienia o aresztowaniu. 33-letni obywatel Niemiec został zatrzymany przez policję bezpośrednio po zdarzeniu. W jego wyniku zginęły na miejscu dwie osoby: 63-letnia kobieta i 77-letni mężczyzna, a trzy osoby odniosły poważne obrażenia. Jak poinformowała policja, obie ofiary śmiertelne również były obywatelami Niemiec. Nadal nie jest jasne, w jakim stanie znajdują się ciężko ranni.

Poszkodowanych ok. 80 osób

Na podstawie dotychczasowych ustaleń policja nie zakłada, aby sprawca kierował się motywami politycznymi lub religijnymi. Minister spraw wewnętrznych Saksonii Armin Schuster powiedział w poniedziałek wieczorem, że zatrzymany kierowca jest najprawdopodobniej sprawcą działającym w pojedynkę. Według informacji agencji prasowej dpa mężczyzna był znany policji już przed zdarzeniem, jednak nie w związku z podobnymi czynami.

Według danych policji w sumie poszkodowanych jest około 80 osób. Na początku nie było jasne, ile z nich odniosło obrażenia fizyczne. Prokuratura prowadzi dochodzenie w sprawie usiłowania morderstwa w dwóch przypadkach.

Co wiadomo o sprawcy?

Zatrzymany mężczyzna przejechał wczoraj, ok. godziny 16:45, białym samochodem przez rynek w Lipsku i najechał na kilka osób. Sprawca został zatrzymany przez policję jeszcze w samochodzie. Mężczyzna poddał się funkcjonariuszom bez oporu. Według informacji policji 33-latek urodził się w Niemczech i mieszka w regionie Lipska.

Dziennik „Bild” podaje natomiast, powołując się na informacje własne, że sprawca, Jeffrey K., jest technikiem budowlanym z Lipska, mężem i ojcem. Był również trenerem boksu w lipskim klubie bokserskim. „Uważa się, że przyczyną ataku mogła być kłótnia. Podejrzany miał również problemy ze zdrowiem psychicznym” – podaje „Bild”. Według rozgłośni MDR zaledwie dzień przed zdarzeniem Jeffrey K. opuścił zakład psychiatryczny.

Premier Saksonii Michael Kretschmer powiedział po zdarzeniu: „Jestem tym głęboko wstrząśnięty. Myślami jestem z ofiarami i ich rodzinami”. Życzył rannym siły i szybkiego powrotu do zdrowia.

Flagi do połowy masztów

We wtorek rano na miejscu zdarzenia panuje wciąż smutek i gniew. Ludzie w drodze do pracy nieustannie przechodzą obok Augustplatz i wyrażają swoje zaniepokojenie. – Jestem bardzo wstrząśnięta tym wydarzeniem. To pokazuje nam, jak bardzo jesteśmy bezbronni – mówi 63-latka reporterowi agencji dpa. Zastanawia się, dlaczego jeden człowiek może doprowadzić do śmierci tak wielu innych osób.

- Nie czuję się już bezpiecznie i podczas dużych imprez w mieście chodzę zawsze po samym skraju ulicy, ponieważ się boję – podkreśla kobieta. Wczesnym rankiem przyszła i zapaliła świeczkę.

Na znak żałoby w Lipsku opuszczono na ratuszu flagi do połowy masztu. W kościele św. Mikołaja i kościele św. Tomasza w Lipsku mieszkańcy będą mogli dziś uczcić pamięć ofiar. O godz. 17.00 w kościele św. Mikołaja zaplanowano ekumeniczną modlitwę żałobną. Ponadto do obu kościołów można przyjść porozmawiać, zapalić świece. Będą one otwarte przez cały dzień.

Wsparcie dla mieszkańców

Ulica Grimmaische Straße, gdzie doszło do zdarzenia, prowadzi od centralnego Placu Augusta aż do kościoła św. Tomasza. W pobliżu znajduje się uniwersytet oraz kościół św. Mikołaja w Lipsku, centralne miejsce pokojowej rewolucji 1989 roku. Ulica Grimmaische Straße i rynek pozostaną we wtorek zamknięte do późnego popołudnia, ponieważ policja zabezpiecza tam ślady i prowadzi dalsze dochodzenie, poinformował rzecznik.

Przez całą noc, a także rano, specjaliści z policji oraz członkowie zespołu interwencji kryzysowej udzielają wsparcia przechodniom na miejscu zdarzenia. Jak poinformowano, pojawia się wiele pytań dotyczących tego, co się wydarzyło, a ludzie powinni również otrzymać wsparcie w radzeniu sobie z lękiem.

(DPA, Bild, MDR/stef)

„Frankfurter Allgemeine Zeitung” zauważa: „Friedrich Merz ma rację, przyznając, że charakterystyczny styl unii CDU/CSU nie jest widoczny lub jest niewystarczająco widoczny. W CDU panuje duże niezadowolenie, ponieważ jej celów (…), nie da się osiągnąć wspólnie z SPD. (…) Stanowcze wypowiedzi kanclerza tracą na znaczeniu, gdy nie 'dotrzymuje on swoich obietnic'. Jak dotąd tego brakuje, przynajmniej w polityce wewnętrznej. Jeśli szuka się alternatywy, która wchodzi w grę dla CDU, nie brzmi ona 'z SPD czy bez SPD', ale 'z siłą przebicia czy bez niej'. Byłoby zbytnią przesadą spodziewać się tej siły wyłącznie po charyzmie kanclerza. Ale musi być zauważalna, a kanclerz przecież nie jest sam. W przeciwnym razie pozostanie tylko niemiły posmak pozornych działań, na który narzeka Merz i który sprowadza się do niby reform. Odpowiedzialność za to ponosi SPD. Nie ma ona jednak wpływu na styl rządzenia kanclerza”.

„Nuernberger Zeitung” pisze: „Czasami (kanclerz – red.) wyraża się tak niezręcznie, że dla wszystkich oprócz niego od razu staje się jasne, co znowu narobił. Mógłby kierować swoją koalicją rządową z większą uwagą. Często zachowuje się zbyt szorstko wobec własnych ludzi i nie zyskuje sobie w ten sposób przyjaciół. Ale prawdziwe problemy tego rządu mają niewiele wspólnego z 70-letnim kanclerzem. Są to problemy systemowe, z którymi borykałby się każdy na jego miejscu, czy to Hendrik Wuest, czy Markus Soeder. I z którymi w innej konstelacji zmagał się również Olaf Scholz. Porządek świata chwieje się, zarówno pod względem gospodarczym, jak i polityki bezpieczeństwa”.

„Muenchner Merkur” stwierdza: „Rząd koalicji chadecko-socjaldemokratycznej sprawuje władzę dopiero od roku. Jednak zdania, które ostatnio słychać w politycznym Berlinie, brzmią już jak pożegnanie tej koalicji i samego kanclerza. Szefowa SPD Bärbel Bas nazywa politykę CDU 'pogardliwą wobec ludzi'. A przewodniczący klubu poselskiego SPD w Bundestagu Matthias Miersch nawet podważa kompetencje Merza: jego impulsywność jest 'ogromnym problemem' i w ten sposób 'nie da się kierować urzędem kanclerskim'. Niestety, ostre ataki socjaldemokratów są w tej koalicji na porządku dziennym. Sytuacja staje się jednak niebezpieczna dla Merza, ponieważ kierownictwo unii CDU/CSU obecnie postrzega komunikacyjne wpadki kanclerza niemal tak samo krytycznie jak SPD. Czy chodzi o emerytury, czy o Trumpa: nie ma tygodnia bez jakiejś nowej sensacji. Rok po swoim burzliwym wyborze Merz jest kanclerzem na okresie próbnym”.

Zdaniem „Maerkische Oderzeitung” z Frankfurtu nad Odrą: „W rocznicę powstania koalicji rządowej Niemcy były w niedzielę wieczorem świadkiem wręcz rozczarowanego kanclerza, który błagalnie apelował do partnera koalicyjnego, by teraz naprawdę zabrał się za niezbędne reformy. Czy to przyniesie oczekiwany zwrot? Pierwsze wypowiedzi ze strony socjaldemokratów każą w to wątpić. Najwyraźniej tej koalicji nie udało się jeszcze uzgodnić wspólnej oceny rzeczywistości. Problem leży raczej po stronie SPD niż unii CDU/CSU. W przemówieniu wicekanclerza Larsa Klingbeila (..) pojawiły się pierwsze oznaki lepszego zrozumienia, ale jego słowa najwyraźniej nie dotarły do uszu współprzewodniczącej SPD”.

Chcesz skomentować ten artykuł? Dołącz do nas na Facebooku! >>

Wątpliwości, czy niemiecki przemysł jest konkurencyjny w skali międzynarodowej, utrzymują się od lat. Jak w przypadku fotowoltaiki: w tej branży od dawna dominuje Daleki Wschód. Teraz niemiecki przemysł motoryzacyjny pod względem technologicznym coraz bardziej zostaje w tyle wobec światowej czołówki, czyli przede wszystkim wobec Chin.

A przecież są jeszcze niemieckie duże przedsiębiorstwa, które odgrywają czołową rolę na świecie, między innymi: SAP, największy na świecie dostawca oprogramowania dla przedsiębiorstw, Deutsche Telekom, lider w dziedzinie telekomunikacji, czy Grupa DHL, która podaje, że jest numerem jeden na świecie w logistyce i międzynarodowych przesyłkach ekspresowych.

Poza tym Niemcy nadal plasują się w pierwszej piątce największych gospodarek świata. Utrzymują się wciąż wśród najlepszych, choć wyprzedzają je Stany Zjednoczone oraz Chiny. Nie opiera się to jednak na kilku wielkich markach, ale raczej na działalności wielu małych przedsiębiorstw.

Kraj ukrytych mistrzów

A takich „ukrytych”, lub, jak kto woli, „nieznanych mistrzów świata” (Hidden Champions) jest w Niemczech naprawdę wielu. Już od lat nawet połowa osób zatrudnionych w Niemczech nie pracuje w dużych przedsiębiorstwach. Większość z nich pracuje w mniejszych firmach i na ich rzecz – a więc dla niemieckiego sektora małych i średnich przedsiębiorstw.

– Ponad 99 procent przedsiębiorstw w Niemczech to małe i średnie firmy. 50 procent wartości dodanej netto przypada na ten sektor – mówi Bastian Pophal w rozmowie z DW. Jest on dyrektorem generalnym powiązanej z CDU Unii Średnich Przedsiębiorstw i Gospodarki (MIT), największego partyjnego stowarzyszenia gospodarczego w Niemczech.

– Niemcy nadal mają wielu światowych liderów z grupy małych i średnich przedsiębiorstw, którzy często są niezbędnymi dostawcami na arenie międzynarodowej. Takie przedsiębiorstwa dowodzą, że siła Niemiec leży nie tylko w dużych koncernach, ale przede wszystkim w wysoce wyspecjalizowanych przedsiębiorstwach średniej wielkości – dodaje.

Przykład firmy Zeiss z jej wysoce wyspecjalizowanymi komponentami pokazuje, że nie trzeba koniecznie być światowym koncernem, takim jak TSMC (Taiwan Semiconductor Manufacturing Company), największym na świecie producentem półprzewodników, aby zajmować ważną i decydującą pozycję w tworzeniu wartości dodanej.

Maximilian Flaig, rzecznik prasowy Niemieckiego Związku Małych i Średnich Przedsiębiorstw (DMB), powiedział DW, że „ukryci mistrzowie” mogą łączyć w sobie kilka atutów: „unikatowy w skali światowej system dualnego kształcenia zawodowego, wysokie kompetencje techniczne, wyróżniającą się niezawodność i niezwykłą zdolność adaptacji”. Jego zdaniem decydujące znaczenie ma to, że: „Małe i średnie przedsiębiorstwa myślą długoterminowo, działają w sposób odpowiedzialny, a jednocześnie pozostają blisko swoich rynków i pracowników. To jest ich główna przewaga konkurencyjna”.

Niemieccy liderzy

Jeśli zapytamy o to przedstawicieli z kręgu małych i średnich przedsiębiorstw, otrzymamy dość jednolity obraz sytuacji. Martin Herrenknecht, założyciel i prezes zarządu Herrenknecht AG, producenta maszyn do drążenia tuneli, wymienia od razu kilka zalet ukrytych mistrzów: „Duża siła innowacyjna, wyraźna kompetencja przemysłowa, wysoka jakość i niezawodność. Jest to uznawane i cenione na całym świecie”. Niemcy, jak podsumowuje Herrenknecht w rozmowie z DW, są „nadal krajem wynalazców i ludzi czynu”.

Kolejną zaletą takich firm jest bliskość klienta, której duże koncerny nie są w stanie zaoferować. – U nas klient jest królem. A jeśli gdzieś coś się zepsuje, jedziemy na plac budowy nawet w nocy i rozwiązujemy na miejscu zaistniały problem. To dla nas kwestia honoru przedsiębiorcy – wyjaśnia Martin Herrenknecht.

Ottobock to kolejny „ukryty mistrz” i światowy lider w dziedzinie protetyki. Firma ta wyposaża prawie wszystkich sportowców biorących udział w paraolimpiadach w protezy, ortezy lub wózki inwalidzkie. Jej rzeczniczka, Merle Florstedt, powiedziała DW, że Ottobock „stawia na połączenie solidnego wykształcenia, dużej siły innowacyjnej i wysokiej jakości”. A przede wszystkim stara się „szybko dostosować do różnych rynków międzynarodowych, ram regulacyjnych i potrzeb klientów”.

Stracone szanse

Istnieje wiele rozwiązań z Niemiec, które odniosły sukces na arenie międzynarodowej i często nadal go odnoszą. Należą do nich na przykład proces kompresji danych audio MP3 lub pociąg na poduszce magnetycznej, który w tej chwili jeździ jednak w Chinach, a nie w Niemczech. Uderzające jest to, że choć w Niemczech często i intensywnie prowadzono prace rozwojowe, najwyraźniej nie zawsze towarzyszyło temu wyczucie biznesowe niezbędne do osiągnięcia sukcesu finansowego; pieniądze po prostu popłynęły gdzie indziej.

Niemiecki sektor małych i średnich przedsiębiorstw, jeśli wierzyć ekspertom zapytanym przez DW, mimo wszystko patrzy w przyszłość z optymizmem. – Jesteśmy głęboko przekonani: niemiecki sektor małych i średnich przedsiębiorstw będzie w stanie wytrzymać międzynarodową presję konkurencyjną również w przyszłości – mówi Bastian Pophal, dyrektor CDU Unii Średnich Przedsiębiorstw i Gospodarki (MIT).

Podobna opinię wyraża Maximilian Flaig: „Dzięki usytuowaniu w stabilnych sieciach z regionalnymi korzeniami i jasnej długoterminowej strategii, małe i średnie przedsiębiorstwa pozostają niezawodnym motorem wzrostu”.

Oczekiwania wobec polityki

Martin Herrenknecht ma na ten temat konkretne pomysły: „Potrzebujemy teraz odwagi do przeprowadzenia prawdziwych i kompleksowych reform strukturalnych. Obejmują one przede wszystkim niezawodne i przyspieszone inwestycje w naszą infrastrukturę – w kolej, drogi i cyfryzację”.

– Ważne są konkurencyjne ceny energii, stabilne i odporne na zakłócenia łańcuchy dostaw, a także pewność planowania inwestycji – mówi Elisa Meglio z firmy Schott AG, znanego producenta szkła specjalnego: „Jeśli te warunki zostaną spełnione, widzimy również długoterminowe szanse na utrzymanie sukcesu w konkurencji międzynarodowej”.

Rzeczniczka firmy Ottobock, Merle Florstedt, podsumowuje to w ten sposób: aby małe i średnie przedsiębiorstwa pozostały w przyszłości konkurencyjne na arenie międzynarodowej, kluczowe znaczenie ma utrzymanie przez nie wysokiego tempa innowacji i zdolności adaptacyjnych.

Artykuł ukazał się pierwotnie na stronach Redakcji Niemieckiej DW.

Chcesz skomentować ten artykuł? Zrób to na Facebooku! >>

Pomimo zakazu obowiązującego w całej UE na platformach handlowych online nadal oferowane są niebezpieczne lub niezgodne z prawem produkty, które trafiają tym samym do cyfrowych koszyków konsumentów.

Najnowsze badanie niemieckiego Związku Centrali Konsumenckich (VZBV) pokazuje skalę problemu: tylko w listopadzie 2025 roku pięć najczęściej odwiedzanych w Niemczechn platform handlowych usunęło w całej UE prawie 70 mln ofert, w tym prawie 30 mln produktów, które zostały sklasyfikowane jako niebezpieczne lub zabronione. A przecież produkty te nigdy nie powinny były trafić do sprzedaży online.

„To po prostu niebezpieczne”

Ramona Pop, członkini zarządu Związku Centrali Konsumenckich, powiedziała, że w sieci sprzedawane są produkty, dla których nawet istnieją już oficjalne ostrzeżenia dotyczące bezpieczeństwa: - Znaleźliśmy na przykład pluszową zabawkę zanieczyszczoną ołowiem, która była oferowana online, mimo że ostrzeżenie istniało już od prawie trzech lat. To po prostu niebezpieczne - zaznaczyła.

Pop wezwała Komisję Europejską do zaostrzenia ram prawnych dotyczących handlu internetowego. Operatorzy platform powinni porównywać wszystkie oferty z oficjalnymi ostrzeżeniami dotyczącymi bezpieczeństwa, i to jeszcze przed wprowadzeniem produktów do sprzedaży online. - Niebezpieczne produkty nie powinny być w ogóle oferowane do sprzedaży. Również produkty, które są już dostępne w sieci, muszą być sprawdzane częściej niż ma to miejsce obecnie - powiedziała przedstawicielka VZBV.

Dostępność pomimo ostrzeżenia

Podstawą analizy przeprowadzonej przez organizacje ochrony konsumentów są dane z tzw. bazy danych przejrzystości, utworzonej na podstawie europejskiej ustawy o usługach cyfrowych (DSA). Zgodnie z nią platformy, takie jak Amazon, eBay, Temu, Otto i AliExpress muszą ujawniać swoje decyzje dotyczące usuwania treści.

UE zobowiązuje platformy internetowe do porównań wyrywkowych swoich ofert z ostrzeżeniami europejskiego systemu szybkiego ostrzegania Safety Gate. Na tym portalu organy mogą ostrzegać przed niebezpiecznymi produktami. Analiza VZBV pokazuje: spośród około 30 mln produktów, które w listopadzie zostały sklasyfikowane jako niebezpieczne lub zakazane, pięć platform odniosło się wyraźnie do ostrzeżenia z Safety Gate tylko w 759 przypadkach.

W trzech czwartych tych przypadków oferty zostały opublikowane online pomimo istniejącego ostrzeżenia – krytykują obrońcy konsumentów. Średnio w momencie publikacji ostrzeżenia były już dostępne od 338 dni – często nawet znacznie dłużej. Na przykład maszynka do golenia była oferowana do sprzedaży przez ponad cztery lata, mimo że w Safety Gate ostrzegano przed porażeniem prądem spowodowanym wadliwym adapterem i niewystarczającą izolacją.

Krytyka niekompletnych kontroli

Według VZBV obecne mechanizmy kontrolne są całkowicie niewystarczające. Obecnie prawodawstwo UE pozwala platformom na kontrolowanie ofert jedynie wyrywkowo i często dopiero po ich opublikowaniu.

– Późniejsza, wyrywkowa kontrola ofert najwyraźniej nie wystarcza – skrytykowała Ramona Pop. Codziennie nadal sprzedawana jest zanieczyszczona odzież lub niebezpieczne artykuły elektroniczne.

Rzecznik Amazona odpowiedział na zapytanie niemieckiej agencji prasowej DPA: „Amazon przestrzega wytycznych ustawy o usługach cyfrowych i podziela jej cel, jakim jest stworzenie bezpiecznego, przewidywalnego i godnego zaufania środowiska zakupowego. Uważamy to za ważne dla wszystkich podmiotów w handlu detalicznym”.

(DPA/jak)

Chcesz skomentować ten artykuł? Dołącz do nas na Facebooku! >>

Minister obrony Niemiec Boris Pistorius z niepokojem zareagował na oświadczenie Stanów Zjednoczonych o rezygnacji z planowanego rozmieszczenia pocisków manewrujących Tomahawk w Niemczech. Taki krok „byłby dla nas szkodliwy i niekorzystny” – powiedział Pistorius w poniedziałek (04.05.2026) w programie informacyjnym telewizji ZDF.

Według ministra obrony mniej problematyczne jest zapowiedziane przez USA wycofanie 5 tys. żołnierzy z Niemiec. Bardziej niepokojąca jest informacja o rezygnacji ze stacjonowania pocisków Tomahawk – przyznał Pistorius.

Gdyby amerykańskie pociski rzeczywiście nie dotarły, luka w zdolnościach Europejczyków w zakresie pocisków manewrujących „wydłużyłaby się jeszcze bardziej” – powiedział Boris Pistorius. Europa musi zatem dołożyć starań, aby „szybko wprowadzić do użytku” własne systemy, które są obecnie w fazie rozwoju.

Najpierw żołnierze, teraz Tomahawki

Wcześniej, podczas wizyty w koszarach w dolnosaksońskim Munster, Pistorius, pytany o zapowiedzi prezydenta USA Donalda Trumpa odnośnie wycofania części amerykańskich żołnierzy z Niemiec, zalecił nieocenianie sytuacji pochopnie. – Trzeba to spokojnie przeanalizować, nie jest to tak naprawdę zaskakujące, może tylko moment ogłoszenia – powiedział Boris Pistorius.

Jeśli ostatecznie z Niemiec zostanie wycofanych zostanie 5 tys. żołnierzy, „to trudno” – powiedział szef niemieckiego MON. Dodał, że nie osłabi to zdolności NATO.

Świat dowiedział się o planach wycofania części żołnierzy po krytyce Trumpa pod adresem kanclerza Niemiec Friedricha Merza. Wcześniej Merz krytycznie wypowiedział się na temat amerykańskiej ofensywy przeciwko Iranowi.

Biden obiecał Tomahawki

Według doniesień mediów Departament Obrony USA ma również wycofać planowane rozmieszczenie jednostki odpowiedzialnej za obsługę i utrzymanie rakiet średniego zasięgu. Poprzednik Trumpa, Joe Biden, obiecał Niemcom na szczycie NATO w 2024 roku, że po raz pierwszy od czasów zimnej wojny ponownie rozmieszczona będzie w Niemczech – w celu odstraszania – broń średniego zasięgu z konwencjonalnymi głowicami, które sięgną aż do Rosji. Na rok 2026 planowano dostarczyć pociski manewrujące typu Tomahawk o zasięgu do 2,5 tys. kilometrów, pociski typu SM-6 oraz nowo opracowaną broń hipersoniczną.

Minister obrony Niemiec Boris Pistorius podkreśla, że tę lukę należy teraz jak najszybciej wypełnić; są już pomysły jak, ale nie ma jeszcze rozwiązania. Minister wezwał również do przyspieszenia produkcji systemów uzbrojenia, które już dawno zostały zamówione i opłacone ze specjalnego funduszu Bundeswehry. Utworzony w 2022 roku instrument finansowy o wartości 100 mld euro został w przeważającej części wykorzystany.

Bezpieczeństwo Niemiec

W niedzielę wieczorem w programie telewizyjnym „Caren Miosga” Friedrich Merz powiedział, że obecnie nie liczy już na obiecane przez prezydenta Bidena rozmieszczenie pocisków manewrujących Tomahawk. – Z tego, co obecnie widzę, obiektywnie rzecz biorąc, również ze strony USA nie ma praktycznie żadnej możliwości przekazania tego rodzaju systemów uzbrojenia – powiedział kanclerz. – Amerykanie sami nie mają obecnie wystarczających zasobów – stwierdził.

Minister spraw zagranicznych Niemiec Johann Wadephul przyznał, że w spodziewanej rezygnacji USA z rozmieszczenia broni średniego zasięgu w Niemczech nie widzi dodatkowego zagrożenia dla bezpieczeństwa Niemiec. Nie spodziewa się, by w zakresie konwencjonalnego odstraszania NATO w Europie doszło do „jakiegokolwiek osłabienia” – powiedział Wadephul podczas wizyty w Atenach, odpowiadając na pytanie dziennikarza. – W każdym razie da się to zrównoważyć – odparł.

Szef niemieckiej dyplomacji podkreślił, że rozmieszczenie to i tak miało mieć charakter tymczasowy. – Musimy to potraktować jako kolejne wezwanie do szybszego rozwijania i wdrażania własnych zdolności – powiedział Wadephul. Zaznaczył, że nie ma innej drogi, a przykład Ukrainy pokazuje, że możliwości wojskowe można rozwinąć bardzo szybko.

Wdrożyć własne systemy

Niemiecki rząd chce zatem szybko opracować własne systemy – zapewniał w poniedziałek w Berlinie rzecznik rządu Stefan Kornelius. Celem jest „nie dopuścić do powstania luki w tym zakresie”. Niemieckie partie rządowe – CDU/CSU i SPD – ale i opozycyjni Zieloni, domagają się większych wysiłków ze strony Niemiec i Europy.

Kornelius zwrócił uwagę, że rozmieszczenie rakiet Iskander w należącym do Rosji obwodzie królewieckim stanowi „zagrożenie dla Europy”. Dlatego już trwają prace nad „kompleksowym pakietem odstraszającym” – na szczeblu krajowym i europejskim, a także we współpracy z sojusznikami z NATO.

Niemieckie Ministerstwo Obrony wskazuje na już trwające działania mające na celu wzmocnienie niemieckiego i europejskiego potencjału odstraszania. Z jednej strony modernizowany jest niemiecki pocisk manewrujący Taurus, z drugiej zaś opracowywana jest jego nowa wersja – Taurus Neo. Resort odniósł się również do projektu ELSA (European Long-Range Strike Approach), w ramach którego Europejczycy wspólnie opracowują szereg broni precyzyjnej dalekiego zasięgu, w tym drony. Tłem dla europejskich wysiłków jest fakt, że przy obecnym tempie zbrojeń Rosja może być w stanie zaatakować NATO militarnie już od 2029 roku.

„Ogromy błąd” Amerykanów

Tymczasem politycy rządzącej w Niemczech koalicji chadecko-socjaldemokratycznej (CDU/CSU i SPD) wyrazili zaniepokojenie amerykańskimi planami. Ekspert CDU ds. obronności Roderich Kiesewetter nazwał ten krok „ogromnym błędem” i uznał go za „znacznie poważniejszy” niż planowane wycofanie wojsk amerykańskich z Niemiec.

Z kolei wiceprzewodnicząca klubu poselskiego SPD Siemtje Möller powiedziała, że jeśli prezydent Trump zrealizuje swoje zapowiedzi, wycofa wojska i nie rozmieści uzgodnionych rakiet średniego zasięgu, „będzie to niezwykle niepokojące”. Socjaldemokratka zaapelowała o szybkie konsultacje w formacie Niemcy, Francja i Wielka Brytania odnośnie tego, jak wypełnić powstającą lukę w polityce obronnej.

Z kolei przewodnicząca partii Zielonych Franziska Brantner zarzuciła kanclerzowi Merzowi bierność. Stwierdziła, że nie przygotował on Niemiec na wycofanie się USA. – Luki w bezpieczeństwie z dnia na dzień stają się coraz większe – powiedziała. Konieczna jest europejska unia obronna, a Merz musi to pchnąć naprzód – stwierdziła polityczka Zielonych.

(DPA, AFP/dom)

Chcesz skomentować ten artykuł? Dołącz do nas na facebooku! >>

Jak poinformowało niemieckie Ministerstwo Spraw Zagranicznych, jedną z trzech zmarłych osób na statku wycieczkowym "Hondius" jest obywatel Niemiec. Jednak ze względu na ochronę danych osobowych innych szczegółów nie podano.

Operator statku, holenderska firma Oceanwide Expeditions, wcześniej poinformował, że osoba z Niemiec zmarła w niedzielę. Oprócz niemieckiego pasażera zmarło też starsze małżeństwo z Holandii. Według najnowszych informacji operatora mężczyzna zmarł na pokładzie 11 kwietnia, a jego żona 27 kwietnia, gdy była już w drodze powrotnej do domu. Podobnie jak w przypadku niemieckiego pasażera, również w tych dwóch przypadkach zgonów nie potwierdzono, czy rzeczywiście miały związek z hantawirusem.

Wirus został potwierdzony tylko w jednym przypadku: 27 kwietnia na pokładzie poważnie zachorował kolejny pasażer. Obecnie jest leczony na oddziale intensywnej terapii w Johannesburgu. Jego stan jest krytyczny, ale stabilny – poinformowała firma.

Ponadto zachorować miało dwóch członków załogi, Brytyjczyk i Holender. Obaj mają problemy z układem oddechowym, jeden z nich ma ciężkie objawy, a drugi łagodne. Również w przypadku tych dwóch osób przyczyna zakażenia nie jest jasna, a obecność hantawirusa nie została jeszcze potwierdzona.

Zakażenia są rzadkie

Hantawirus może powodować u ludzi gorączkę i ciężkie choroby układu oddechowego. Często atakuje również nerki. Do zakażenia może dojść w wyniku kontaktu z odchodami gryzoni. Według WHO w rzadkich przypadkach patogen przenosi się również między ludźmi.

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) określa jednak przypadki zmarłych oraz pozostałych zakażonych – oprócz potwierdzonego przypadku – jako podejrzenia zakażenia hantawirusem. Pasażerowie i załoga otrzymali pomoc medyczną, poinformowała WHO. Trwa szczegółowe badanie epidemiologiczne.

Dyrektor regionalny WHO na Europę, Hans Henri Kluge, zapewniał, że „ryzyko dla ogółu społeczeństwa pozostaje niewielkie”. Ograniczenia w podróżowaniu nie są konieczne. Zakażenia hantawirusem są rzadkie – dodano. Chociaż w niektórych przypadkach przebieg choroby jest ciężki, wirus nie przenosi się łatwo między ludźmi.

Zarażenie raczej w szopach lub ogrodach

Wybuch epidemii w takim środowisku jest uważany za niezwykły: zarażone gryzonie wydalają wirusa wraz z odchodami, moczem lub śliną, jak pisze Instytut Roberta Kocha. Ludzie zarażają się zazwyczaj na przykład podczas sprzątania zakurzonej szopy lub strychu – lub poprzez ugryzienia.

Według organów służby zdrowia w Niemczech liczba zakażeń zmienia się z roku na rok. Zależy ona od liczby gryzoni, które mogą przenosić patogen. Należą do nich na przykład myszy rudawe. Jeśli mają one dużo pożywienia, co z kolei wiąże się z opadami deszczu w poprzednim roku, mogą się intensywnie rozmnażać – w związku z tym odnotowuje się również więcej przypadków hantawirusa u ludzi. W 2024 roku Instytut Roberta Kocha odnotował 423 zachorowania, a rok wcześniej 337 przypadków. W 2021 roku liczba ta była wielokrotnie wyższa.

W ubiegłym roku poruszenie wywołała śmierć amerykańskiego aktora Gene'a Hackmana i jego żony Betsy Arakawy. Hackman i Arakawa zostali znalezieni martwi w lutym w swoim domu w Santa Fe.

Według śledczych Arakawa zmarła w wyniku zakażenia hantawirusem. Jako przyczynę śmierci Hackmana podano chorobę układu krążenia.

Statek u wybrzeży Wysp Zielonego Przylądka

Statek „Hondius” może pomieścić 170 pasażerów i około 70 członków załogi. Zgodnie z rozkładem rejsów wycieczkowiec wypłynął z Ushuaia na południu Argentyny, a ostatnio znajdował się w pobliżu portu przeznaczenia na Wyspach Zielonego Przylądka. Operator poinformował, że trwają konsultacje z tamtejszymi władzami.

Ministerstwo Zdrowia argentyńskiej prowincji Tierra del Fuego, skąd wypłynął statek wycieczkowy, poinformowało, że od początku systematycznego monitorowania w prowincji nie odnotowano żadnego potwierdzonego przypadku zakażenia hantawirusem. Operator statku oświadczył, że na razie nie może wypowiedzieć się na temat możliwej przyczyny potencjalnych zakażeń.

(DPA/du)

W centrum Lipska samochód wjechał w grupę ludzi. Według informacji władz miejskich Lipska dwie osoby nie żyją, a trzy osoby są ciężko ranne. Mowa jest też o wielu innych poszkodowanych.

Jedno z nagrań zamieszczonych w serwisie X pokazuje liczne służby ratownicze na miejscu – straż pożarną, karetki pogotowia i policję. Jak poinformowała policja, służby ratownicze alarmowały o masowym wypadku z wieloma poszkodowanymi.

Kierowca zatrzymany

Początkowo saksońska policja opublikowała na X komunikat o treści: „W centrum Lipska trwa obecnie akcja policyjna. Prosimy o nieblokowanie dróg ewakuacyjnych i stosowanie się do poleceń służb ratowniczych na miejscu zdarzenia. Na ulicy Grimmaische Strasse samochód osobowy potrącił kilka osób, a następnie odjechał. Kierowca został zatrzymany i nie stanowi już zagrożenia. Będziemy na bieżąco informować o rozwoju sytuacji”.

Policja apeluje też, by nie udostępniać niepotwierdzonych informacji oraz zdjęć i filmów z miejsca zdarzenia.

Według informacji policji i saksońskiego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych zatrzymanym jest 33-letni obywatel Niemiec. Minister spraw wewnętrznych Saksonii Armin Schuster mówił o „działaniu w amoku".

Prokuratura prowadzi śledztwo w sprawie dwóch przypadków morderstwa oraz co najmniej dwóch przypadków usiłowania morderstwa.

W centrum Lipska

Do zdarzenia doszło w poniedziałek (04.05.2026) późnym popołudniem w samym centrum Lipska. Ulica Grimmaische Strasse prowadzi od centralnego Placu Augusta do strefy dla pieszych. W pobliżu znajduje się uniwersytet oraz kościół św. Mikołaja.

Krótko po tragedii burmistrz Lipska Burkhard Jung zapewniał, że sytuacja została opanowana i nie ma zagrożenia dla mieszkańców.

(DPA/dom)

Ekspert ds. migracji Gerald Knaus sprzeciwia się utrzymaniu kontroli na zewnętrznych granicach Niemiec, ponieważ są jego zdaniem nieskuteczne i nie da się ich uzasadnić w dłuższej perspektywie.

– Rząd powinien raczej zawrzeć w europejskich ramach umowy z państwami trzecimi spoza UE, aby znacznie ograniczyć nielegalną migrację przez Morze Śródziemne – powiedział w poniedziałek (04.05.2026) w programie „Morgenecho” stacji WDR. Wówczas można by ponownie „w pełni stosować” układ z Schengen, który przewiduje zniesienie kontroli granicznych wewnątrz Europy.

Rok temu rząd Friedricha Merza zaostrzył kontrole graniczne, które już wcześniej wprowadził rząd Olafa Scholza. Zgodnie z układem z Schengen kontrole te mogą jednak mieć charakter wyłącznie tymczasowy i muszą być każdorazowo ponownie uzasadniane. Zgodnie z prawem europejskim odmowa wjazdu jest uzasadniona tylko w sytuacji nadzwyczajnej. „Nasze sądy będą to coraz częściej kwestionować” – powiedział Knaus.

W ubiegłym tygodniu Sąd Administracyjny w Koblencji uznał kontrolę na granicy z Luksemburgiem za niezgodną z prawem.

Kontrole bez wpływu na nielegalną migrację

Według Knausa kontrole graniczne nie mają „trwałego wpływu” na nielegalną migrację i wnioski o azyl, co można było zaobserwować w ciągu ostatnich dziesięciu lat również na granicach niemieckich. To, co „dramatycznie zmniejszyło” liczbę migrantów w ciągu ostatniego półtora roku, to raczej spadek liczby Syryjczyków przybywających do Europy. Miał na to wpływ upadek reżimu Assada w grudniu 2024 roku.

Gerald Knaus kieruje w Berlinie think tankiem European Stability Initiative i doradza rządom w kwestiach migracji i uchodźctwa. Według naukowca osoby, które zostały odesłane na niemieckiej granicy, często próbowały ponownie dostać się do Niemiec nawet „następnego dnia, ponieważ nie mamy ogrodzenia wokół Niemiec".

Jak dodał ekspert, w tej sytuacji Niemcy chcą osiągnąć coś przy pomocy straży granicznej, działającej na granicy swoich możliwości, czego na przykład Polska „tak naprawdę nie osiągnęła” przy pomocy kosztownych płotów, obecności strażników granicznych i wojska.

Kontrole zostają

Tymczasem, choć liczba osób ubiegających się o azyl w Niemczech spada, minister spraw wewnętrznych Alexander Dobrindt zamierza kontynuować kontrole graniczne. Chce również konsekwentnych deportacji afgańskich przestępców. W maju 2025 r. Dobrindt zaostrzył kontrole graniczne, które jego poprzedniczka Nancy Faeser rozszerzyła już na wszystkie niemieckie granice lądowe. Ponadto polecił policji federalnej odsyłanie również osób ubiegających się o azyl – z wyjątkiem osób chorych, kobiet w ciąży i innych osób wymagających szczególnej pomocy.

Szef niemieckiego MSW dodał, że jeśli mowa o planach średnioterminowych, „zamierzamy również tak zorganizować system migracyjny w Europie, abyśmy mogli zrezygnować z kontroli granicznych. Jednak na razie jest zbyt wcześnie, aby określić, kiedy to nastąpi”.

Federalny Urząd ds. Migracji i Uchodźców (BAMF) przyjął w ubiegłym miesiącu 6 144 wniosków o azyl; to o prawie jedną trzecią mniej niż w kwietniu 2025 roku, gdy BAMF przyjął 9 108 wniosków. Do końca kwietnia, jak poinformowała w poniedziałek policja federalna, zawrócono 1346 osób ubiegających się o azyl, a 69 deportowano. Zawracanie uniemożliwia przekroczenie granicy. Deportacja ma miejsce, gdy cudzoziemcy już przekroczyli granicę nielegalnie.

(EPD, DPA/stef)

Chcesz skomentować ten artykuł? Dołącz do nas na Facebooku! >>

Na początku roku każde z 2,83 mln gospodarstw domowych w Niemczech otrzymujących zasiłek obywatelski dostawało średnio 1371 euro z urzędu pracy – pisze w poniedziałek (4.05.2026) niemiecka gazeta „Bild”.

Zasiłek obywatelski przysługuje osobom pozostającym przez długi czas bez pracy lub takim, którzy nie mają wystarczających dochodów na utrzymanie. Podstawowa stawka wynosi obecnie 563 euro dla osoby samotnej, ale oprócz tego pokrywane są także koszty mieszkania i ubezpieczenia zdrowotnego.

Jak twierdzi „Bild”, od 2022 roku świadczenia socjalne dla odbiorców tego zasiłku wzrosły średnio z 1068 euro do 1371 euro. „To o 28,4 procent więcej” – czytamy. „Dla porównania: według Federalnego Urzędu Statystycznego płace wzrosły w tym samym okresie o 19,4 procent” – wskazuje gazeta.

„Tylko w styczniu urzędy pracy wypłaciły 3,9 miliarda euro świadczeń socjalnych osobom korzystającym z zasiłku obywatelskiego. Im większa tzw. wspólnota potrzeb, tym wyższe świadczenia. Tak więc osoba samotna otrzymywała średnio 1076 euro (w tym czynsz i koszty ogrzewania), para bez dzieci 1489 euro, a para z dziećmi 2287 euro miesięcznie” – wylicza „Bild”.

Dodaje, że na wzrost kosztów świadczeń wpłynęły przede wszystkim rosnące składki na ubezpieczenie zdrowotne i pielęgnacyjne oraz koszty mieszkania. Średnie wydatki na ubezpieczenia społeczne wzrosły o 18 euro do 240 euro miesięcznie. Koszty czynszu wzrosły średnio o 16 euro do 568 euro” – wskazuje „Bild”.

Znaczne różnice regionalne

W wydaniu internetowym dziennik publikuje jednocześnie „Atlas zasiłku obywatelskiego”, w którym widoczne są znaczne różnice regionalne w wysokości świadczeń socjalnych.

Najwięcej otrzymywali na początku roku beneficjenci w powiecie Main-Taunus w Hesji na zachodzie Niemiec (średnio 1597 euro miesięcznie), w Darmstadt w Hesji (1576 euro) i w Hamburgu (1573 euro). Najmniej dostawali odbiorcy zasiłku w powiecie Saale-Holzland w Turyngii (1115 euro), w Kitzingen w Bawarii i w powiecie Schmalkalden-Meiningen w Turyngii (po 1119 euro).

Głównym powodem tych różnic są czynsze – wysokie przede wszystkim w dużych miastach. Na przykład para pobierająca zasiłek obywatelski w powiecie Altmarkkreis Salzwedel (Saksonia-Anhalt) otrzymuje oprócz jednolitej podstawowej stawki dodatek w wysokości 317 euro na czynsz i ogrzewanie, natomiast w Darmstadt – jest to 719 euro. „Największa różnica dotyczy gospodarstw domowych składających się z pięciu lub więcej osób: w bawarskim Oberallgäu koszty te wynoszą 481 euro, natomiast w Hamburgu – 2056 euro, czyli ponad cztery razy więcej” – wylicza gazeta.

Od 1 lipca 2026 roku zasiłek obywatelski zostanie zastąpiony przez nowe świadczenie: zabezpieczenie podstawowe (Grundsicherung). W założeniu reforma ma wprowadzić bardziej restrykcyjne zasady i m.in. surowsze sankcje za odmowe podjęcia pracy.

Lubisz nasze artykuły? Zostań naszym fanem na facebooku! >>

Przewodnicząca niemieckiego Bundestagu Julia Klöckner podtrzymuje swoją decyzję. Nie zamierza pozwolić na wywieszenie tęczowej flagi na siedzibie niemieckiego parlamentu również w tym roku podczas lipcowej parady CSD (Christopher Street Day) w Berlinie.

Będzie wyjątek

Będzie jednak pewien wyjątek. Podobnie jak w ubiegłym roku, tęczowa flaga – która stała się symbolem społeczności LGBTQ+, ma powiewać na budynku Reichstagu tylko 17 maja – powiedziała Klöckner berlińskiej gazecie „Tagesspiegel”.

17 maja to Międzynarodowy Dzień Przeciw Homofobii, Transfobii i Bifobii. Upamiętnia usunięcie w 1990 roku przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) homoseksualności z listy chorób. Niemcy mają też inną majową rocznicę: 7 maja 2002 roku Bundestag uchwalił ustawę o rehabilitacji ofiar homoseksualnych nazistowskiego wymiaru sprawiedliwości.

„Poza tym powiewa u nas flaga europejska, a przede wszystkim flaga Niemiec, czarno-czerwono-złota. Symbolizuje ona porządek zawarty w naszej ustawie zasadniczej: wolność, godność ludzką, równość wobec prawa – a tym samym również prawo każdego człowieka do seksualnego samostanowienia” – wyjaśniła Klöckner w rozmowie z „Tagesspieglem”. Niemiecka flaga jest „dachem, pod którym prawa te obowiązują wszystkich” – dodała polityczka chadeckiej CDU.

Flaga wywieszana za rządu Scholza

Poprzedniczka Klöckner, socjaldemokratka Bärbel Bas, po raz pierwszy kazała wywiesić tęczową flagę na budynku Reichstagu podczas berlińskiej parady równości w 2022 roku. Polityczka SPD uzasadniła to tym, że zwiększy to widoczność poparcia dla różnorodności i różnic. W Berlinie władzę sprawował wtedy rząd Olafa Scholza, złożony z SPD, Zielonych i liberalnej FDP.

Kiedy w ubiegłym roku Klöckner zerwała z tą młodą tradycją, pojawiła się krytyka przede wszystkim ze strony Zielonych i SPD, ale także ówczesnego przewodniczącego Niemieckiej Konferencji Biskupów, biskupa Georga Bätzinga. Przewodniczącą Bundestagu poparł za to m.in. kanclerz Niemiec Friedrich Merz, mówiąc, że „Bundestag to nie namiot cyrkowy”, w którym flagi mogą powiewać do woli.

Tęczowa flaga została natomiast wywieszona na budynku Bundesratu – izby parlamentu, która jest przedstawicielstwem krajów związkowych Niemiec.

(KNA/dom)

Chcesz mieć stały dostęp do naszych treści? Dołącz do nas na Facebooku!

Właściciel elektrowni w porcie przemysłowym w Lubminie na północnym wschodzie Niemiec chce ją przekazać Ukrainie – podaje regionalny niemiecki nadawca NDR. O rozbiórkę i transport musi się zatroszczyć strona ukraińska.

Nieczynna elektrownia położona jest w punkcie, w którym nieużywany obecnie rosyjsko-niemiecki gazociąg Nord Stream 1 łączy się z z niemiecką siecią przesyłową. Firma Sefe (Securing Energy for Europe GmbH) poinformowała, że wraz ze wstrzymaniem dostaw rosyjskiego gazu przez Morze Bałtyckie we wrześniu 2022 r. eksploatacja elektrowni stała się nieopłacalna. Sefe to większościowy właściciel operatora elektrowni, firmy Industriekraftwerk Greifswald GmbH (IKG).

Wszystkie próby sprzedaży elektrowni zakończyły się niepowodzeniem – poinformował rzecznik spółki, cytowany przez NDR. Teraz obiekt ona zostać przekazany w ramach pomocy humanitarnej ukraińskiemu operatorowi elektrowni i pomóc w podtrzymaniu funkcjonowania ukraińskiej infrastruktury energetycznej, która jest celem rosyjskich ataków.

Odbiór na koszt własny

Ukraińska firma musi jednak sama zlecić demontaż elektrowni i ją odebrać. Według Sefe ma to nastąpić do lata. Chodzi o elektrociepłownię o łącznej mocy 84 megawatów, która – jak poinformował bezpartyjny burmistrz Lubmina Axel Vogt – stoi na terenie portu, na powierzchni 2,5 tys. metrów kwadratowych.

Według NDR Vogt obawia się jednak, że plan tem może zostać wykorzystany do celów politycznych i wywoła protesty w mieście i okolicy. Ma to związek z sabotażem na gazociągach Nord Stream dokonanym we wrześniu 2022 r. Jak wskazuje burmistrz, rurociągi zostały wysadzone w powietrze „prawdopodobnie na zlecenie państwa ukraińskiego”, czyli tego samego, do którego ma trafić elektrownia. NDR powołuje się na pismo, skierowane do władz Portu Przemysłowego w Lubminie.

AfD: „Absurdalne” przedsięwzięcie

Projekt krytykuje lokalna AfD. Nikolaus Kramer, poseł populistyczno-prawicowej partii do parlamentu landu Meklemburgia-Pomorze Przednie i członek rady powiatu Vorpommern-Greifswald, nazwał to przedsięwzięcie „absurdalnym”. Jak argumentuje, frakcja AfD w radzie powiatu apeluje do rządu o budowę nowej elektrowni gazowej w Lubminie, a tymczasem „w pełni sprawna elektrociepłownia ma zostać zdemontowana i przekazana Ukrainie”. „Ta elektrownia miała służyć bezpieczeństwu energetycznemu naszego kraju. To policzek dla naszych obywateli” – mówi polityk, cytowany przez gazetę „Nordkurier”.

Lubisz nasze artykuły? Zostań naszym fanem na facebooku! >>

Mimo ulg, które wprowadził od maja rząd Niemiec, ceny benzyny i oleju napędowego ponownie rosną – podał w poniedziałek, 4 maja, niemiecki automobilklub ADAC. Według klubu litr benzyny super E10 kosztował w niedzielę, 3 maja, średnio 2,017 euro w całym kraju. Litr oleju napędowego kosztował 2,104 euro. W porównaniu z poprzednim dniem oznacza to wzrost odpowiednio o 1,4 i 1,1 centa.

Nie przenoszą obniżki na klientów

ADAC skrytykował fakt, że koncerny naftowe nie przenoszą na klientów obniżki podatku wynoszącej prawie 17 centów za litr paliwa . W porównaniu z 30 kwietnia, czyli dniem poprzedzającym wejście w życie zniżki na paliwo, ceny w niedzielę były niższe tylko o 10,9 centa za super E10 i o 11,1 centa za olej napędowy.

Wzrost cen ropy naftowej nie wyjaśnia tego zjawiska – podaje ADAC. W rzeczywistości cena ropy naftowej jest obecnie niższa niż pod koniec kwietnia. Klub uważa zatem, że ceny na stacjach benzynowych powinny spaść jeszcze bardziej.

Rządowy rabat ma obowiązywać w maju i czerwcu.

(RTR/stef)

Chcesz skomentować ten artykuł? Zrób to na facebooku! >>

W niemieckich dziennikach dominują komentarze dotyczące ogłoszenia przez prezydenta USA wycofania z Niemiec tysięcy amerykańskich żołnierzy.

Dziennik „Frankfurter Allgemeine Zeitung” pisze, że pięć tysięcy żołnierzy, których wycofanie ogłosił początkowo Pentagon, na papierze nie wydaje się zbyt wielką liczbą. „Jednak pomijając fakt, że Trump zapowiada już większe wycofanie, istotne jest to, czy opuszczą oni jedynie Niemcy, czy też całą Europę” – zwraca uwagę komentator.

Putin widzi, jak NATO ulega erozji

Jak podkreśla, nasz kontynent nadal potrzebuje każdej amerykańskiej brygady. Jego zdaniem złą wiadomość jest również to, że do Niemiec nie mają być już przenoszone amerykańskie rakiety średniego zasięgu. „W tym zakresie Europa ma poważną lukę w zdolnościach operacyjnych. Rząd Niemiec może się oszukiwać, być może również niemiecką opinię publiczną, ale z pewnością nie Putina. On widzi, jak NATO ulega erozji” – konkluduje frankfurcki dziennik.

Punkt krytyczny

Monachijski dziennik „Sueddeutsche Zeitung” przytacza opinię eksperta wojskowego, Carla Masali, który tak komentuje najnowsze oświadczenia USA: „To już prawdziwy punkt krytyczny w stosunkach niemiecko-amerykańskich. Kwestie te nigdy wcześniej nie były podważane”.

Gazeta zaznacza, że oprócz wycofania co najmniej pięciu tysięcy spośród 39 tysięcy żołnierzy amerykańskich, za większy problem uznaje się planowaną rezygnację ze stacjonowania w Niemczech amerykańskich rakiet. Ich rozmieszczenie w Niemczech zaplanowano pierwotnie na 2026 rok.

Również ekspert ds. bezpieczeństwa Nico Lange, szef sztabu pod kierownictwem minister obrony Annegret Kramp-Karrenbauer (CDU), podkreśla w odpowiedzi na zapytanie „Sueddeutsche Zeitung”: „Jeśli nie pojawią się amerykańskie rakiety, potrzebujemy niemieckich lub europejskich, a przynajmniej niezależnych od decyzji amerykańskich, broni dalekiego zasięgu, która zapewni konwencjonalny środek odstraszający” – ocenia.

Merz niepotrzebnie się naraził

Dziennik „Frankfurter Rundschau” pisze, że ze strony kanclerza Friedricha Merza było to dyplomatycznie nierozsądne, że skrytykował prezydenta USA Donalda Trumpa za jego nieudolną strategię w wojnie z Iranem, narażając się tym samym niepotrzebnie na gniew narcyza z Białego Domu. „Jakby w stosunkach transatlantyckich nie było już wystarczająco dużo problemów” – ocenia.

Według autora komentarza Europejczycy powinni skupić się na tych obszarach, na które mają wpływ, i sprzeciwiać się Waszyngtonowi w kwestiach, w których jest to nieuniknione, jak w przypadku amerykańskich ceł karnych.

„Zbyt daleko idącym wnioskiem jest interpretowanie groźby wycofania wojsk amerykańskich z Niemiec jako represji ze strony Trumpa. Administracja amerykańska od dawna prowadzi ten proces, nierzadko przynosząc strategiczną korzyść bratowi duchowemu Trumpa, rosyjskiemu autokracie Władimirowi Putinowi” – czytamy we „Frankfurter Rundschau”.

Najpierw trzeba stanąć na nogi

Regionalny dziennik „Rhein-Zeitung” z Koblencji ocenia, że dopóki Niemcy nie staną ponownie na nogi pod względem gospodarczym, zmagają się z podziałami społecznymi, a obraz sytuacji dominuje skłócona koalicja rządowa, Berlin nie może stać się wpływowym graczem. „Ludzie żądni władzy, tacy jak Trump, natychmiast wykorzystują słabość – co można było ostatnio zaobserwować w jego złośliwych uwagach pod adresem kanclerza Friedricha Merza” – diagnozuje gazeta.

Bezpieczeństwo Europy zależy od kaprysu

Z kolei „Augsburger Allgemeine” zauważa, że ogłaszając wycofanie amerykańskich żołnierzy, Donald Trump brutalnie przypomina rządowi Niemiec, jak bardzo bezpieczeństwo Europy nadal zależy od jego osobistych kaprysów.

„Liczba amerykańskich sił zbrojnych nie ma tu wcale tak decydującego znaczenia. Liczebność oddziałów ulega ciągłym zmianom – niezależnie od wybuchów gniewu Trumpa. Ponadto lokalizacje takie jak poligon w bawarskim Grafenwöhr czy węzeł komunikacyjny Ramstein mają dla Amerykanów tak duże znaczenie strategiczne, że amerykańskie siły zbrojne nie zrezygnowałyby z nich bez oporu” – ocenia komentator.

Czy zatem należy wykazać się większym spokojem? – zastanawia się. I odpowiada sobie: Niestety nie jest to takie proste. „W kontekście polityki bezpieczeństwa poważniejszym problemem jest bowiem fakt, że Stany Zjednoczone zrezygnowały również ze stacjonowania rakiet średniego zasięgu. Dopóki Europa nie wzmocni zasadniczo własnych zdolności obronnych, pozostaje podatna na szantaż” – czytamy.

Chcesz skomentować ten artykuł? Dołącz do nas na Facebooku! >>

Prezydentowi USA najwyraźniej nie spodobały się ostatnie wypowiedzi kanclerza Merza na temat wojny z Iranem. – Merz nie ma pojęcia, o czym mówi – oburzył się Donald Trump.

Na początku tygodnia Merz zarzucił mu, że Amerykanie „najwyraźniej nie mają żadnej strategii” w stosunku do Teheranu: – Cały naród jest poniżany przez irańskie władze – stwierdził Merz, wzbudzając gniew prezydenta USA.

Na reakcję nie trzeba było długo czekać. Trump najpierw zagroził zmniejszeniem obecności wojsk amerykańskich w Niemczech, a następnie zapowiedział redukcję amerykańskiego kontyngentu o 5 tysięcy.

„Zmniejszymy liczbę żołnierzy o znacznie więcej niż 5 tysięcy” – oznajmił następnego dnia, w niedzielę. Proces ten ma zostać zakończony w ciągu najbliższych sześciu do dwunastu miesięcy.

O złagodzenie napięć starał się minister obrony Boris Pistorius, podkreślając wspólne interesy Niemiec, Europy i USA. Jednocześnie zaznaczył, że Europejczycy muszą wziąć na siebie większą odpowiedzialność za bezpieczeństwo. Obecnie w Niemczech stacjonuje od 35. do 39. tysięcy żołnierzy amerykańskich.

Jakie są najważniejsze bazy amerykańskie w Niemczech?

Nie jest to pierwszy raz, kiedy prezydent USA rozważa częściowe wycofanie żołnierzy amerykańskich, przy czym amerykańskie obiekty wojskowe w Niemczech odgrywają ważną rolę daleko poza granicami kraju.

Żołnierze amerykańscy stacjonujący w Niemczech rozmieszczeni są w około 20 lokalizacjach, zwłaszcza na południu i południowym zachodzie kraju – jeśli dodać do tego mniejsze magazyny wojskowe, liczba ta wzrasta nawet do około 40 lokalizacji.

Ramstein i Spangdahlem, czyli największe bazy

Baza lotnicza Ramstein w Nadrenii-Palatynacie jest największą bazą wojskową USA poza terytorium Stanów Zjednoczonych. Stanowi ona logistyczny węzeł przesiadkowy dla żołnierzy, sprzętu i ładunków transportowanych na Bliski Wschód, do Afryki lub Europy Wschodniej.

Ramstein jest siedzibą dowództwa Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych w Europie oraz centrum dowodzenia NATO odpowiedzialnym za wojskowy nadzór przestrzeni powietrznej wszystkich europejskich partnerów NATO.

Ponadto baza lotnicza mieści satelitarną stację przekaźnikową, która ma ogromne znaczenie dla operacji amerykańskich dronów bojowych, na przykład na Bliskim Wschodzie. Baza lotnicza w Ramstein pełni rolę kluczowego pośrednika w takich operacjach, ponieważ ze względu na kulistość Ziemi, sygnał radiowy nie może zostać wysłany bezpośrednio z USA do drona znajdującego się np. nad Afryką czy Bliskim Wschodem.

Baza ma również ogromne znaczenie, ponieważ ranni żołnierze z Europy, Afryki lub Bliskiego Wschodu są transportowani samolotami do Ramstein i leczeni w bezpośrednio sąsiadującym z nią Landstuhl Regional Medical Center, największym szpitalu wojskowym USA poza terytorium Stanów Zjednoczonych. Obie placówki wchodzą w skład Kaiserslautern Military Community (KMC), która obejmuje ponad 50 tysięcy Amerykanów – żołnierzy, pracowników cywilnych i ich rodziny.

Około 120 kilometrów na północny zachód znajduje się baza lotnicza Spangdahlem, druga co do wielkości baza Sił Powietrznych USA w Niemczech. W odróżnieniu od Ramstein, Spangdahlem jest przede wszystkim operacyjną bazą bojową.

Stacjonuje tu eskadra myśliwska wyposażona w około 20 samolotów bojowych F-16, która ma pełnić rolę szybkiego oddziału reagowania w czasach wojny i kryzysów. Eskadra służy do zabezpieczenia wschodniego skrzydła NATO i specjalizuje się w neutralizowaniu wrogiej obrony powietrznej w razie zagrożenia.

Stuttgart i Wiesbaden, czyli strategiczny mózg

Podczas gdy Ramstein i Spangdahlem są czymś w rodzaju „operacyjnych pięści” amerykańskich sił zbrojnych, Stuttgart i Wiesbaden uchodzą za ich „strategiczny mózg”. W Stuttgarcie znajduje się bowiem zarówno kwatera główna Dowództwa Sił Zbrojnych Stanów Zjednoczonych w Europie (EUCOM), jak i Dowództwa Sił Zbrojnych Stanów Zjednoczonych w Afryce (AFRICOM).

To stąd kierowane są wszystkie działania wojskowe USA na tych dwóch kontynentach. W Wiesbaden znajduje się ponadto kwatera główna wszystkich sił lądowych USA w Europie i Afryce. Koordynuje się tu również dostawy broni z Zachodu oraz programy szkoleniowe dla armii ukraińskiej.

Grafenwöhr i Hohenfels, czyli centra szkoleniowe

W tych dwóch bawarskich gminach na wschód od Norymbergi znajduje się Joint Multinational Readiness Center (JMRC), najważniejsze centrum szkoleniowe amerykańskich sił zbrojnych w Europie. Grafenwöhr jest siedzibą jednego z największych i najnowocześniejszych poligonów wojskowych na świecie, w którym odbywają się ćwiczenia z wykorzystaniem systemów uzbrojenia z użyciem ostrej amunicji.

W Hohenfels odtwarza się realistyczne scenariusze wojenne w sztucznych wioskach – częściowo z udziałem cywilów jako statystów. W obu tych lokalizacjach co roku szkolą się tysiące żołnierzy NATO w celu poprawy współpracy międzypaństwowej.

Büchel

Baza lotnicza Büchel w Nadrenii-Palatynacie uchodzi za jedyną pozostałą lokalizację broni jądrowej w Niemczech – choć ani Stany Zjednoczone, ani Niemcy nigdy tego oficjalnie nie potwierdziły.

Niemcy – podobnie jak inne kraje europejskie biorą udział w programie NATO Nuclear Sharing. Oznacza to, że Stany Zjednoczone przechowują w Europie broń jądrową, która w razie zagrożenia zostanie przetransportowana do celu przez samoloty europejskich partnerów z NATO.

Szacuje się, na przykład według sztokholmskiego Instytutu Badań nad Pokojem SIPRI, że Stany Zjednoczone stacjonują tu od 15 do 20 taktycznych bomb atomowych. W bazie lotniczej stacjonuje specjalnie wyszkolona taktyczna eskadra sił powietrznych Bundeswehry, a także amerykańska eskadra wsparcia amunicyjnego, odpowiedzialna za konserwację i utrzymanie broni przechowywanej w tym miejscu.

Dlaczego w Niemczech jest tak wiele amerykańskich baz?

Ma to swoje źródło w następstwach II wojny światowej. Po zwycięstwie aliantów nad nazistowskimi Niemcami zachodnia część kraju, późniejsza Republika Federalna Niemiec (RFN), została podzielona na trzy strefy okupacyjne: brytyjską, francuską i amerykańską. Ta ostatnia obejmowała przede wszystkim południe i południowy zachód Niemiec, dlatego do dziś właśnie tam koncentrują się siły amerykańskie.

Wraz z nadejściem zimnej wojny znaczenie (zachodnich) Niemiec zmieniło się z pokonanego kraju na sojusznika Stanów Zjednoczonych: Republika Federalna była państwem granicznym, bezpośrednio sąsiadującym z NRD i Czechosłowacją, dwoma krajami Układu Warszawskiego.

Zarówno mieszkańcy zachodnich Niemiec, jak i Amerykanie byli zainteresowani rozbudową trwałej obecności wojskowej USA, która miała służyć jako środek odstraszający wobec Związku Radzieckiego. W 1985 r. stacjonowało tu czasami nawet ponad 250 tysięcy żołnierzy amerykańskich.

Również po upadku reżimu radzieckiego w latach 1989/90 położenie geograficzne Niemiec w centrum Europy pozostawało strategicznie korzystne dla USA. Istniejące bazy były nadal wykorzystywane do wspierania operacji wojskowych USA – na przykład na Bliskim Wschodzie i w Afryce, ale także do zabezpieczenia wschodniej flanki NATO przed Rosją – mimo że od tego czasu liczba stacjonujących w tym kraju żołnierzy amerykańskich stale spadała.

Jakie jest znaczenie gospodarcze baz?

Amerykańskie bazy wojskowe stanowią niezwykle ważny czynnik gospodarczy. Wiele z nich mieści się w wiejskich regionach, raczej słabo rozwiniętych; tam armia amerykańska jest często największym inwestorem i pracodawcą.

Ponad 10 tysięcy niemieckich pracowników cywilnych pracuje bezpośrednio dla armii amerykańskiej. Pośrednio – w firmach dostawczych, w sektorze budowlanym lub w branży usługowej – według szacunków zależy od niej ponad 70 tysięcy niemieckich miejsc pracy.

Stany Zjednoczone inwestują co roku miliardy euro w funkcjonowanie, rozbudowę i modernizację swoich niemieckich baz. Ponadto amerykańscy żołnierze i ich rodziny wydają znaczną część swoich żołdów w niemieckich sklepach i przedsiębiorstwach handlowych: w ten sposób sama społeczność wojskowa w Kaiserslautern wnosi rocznie do 3,5 miliarda euro do regionalnej gospodarki.

Artykuł ukazał się pierwotnie na stronach Redakcji Niemieckiej DW.

Chcesz skomentować ten artykuł? Zrób to na Facebooku! >>

Chłopiec ma łzy w oczach. Beznamiętnie wpatruje się w podłogę, już dawno zrezygnował z jakiegokolwiek oporu. Jednak otaczający go koledzy z klasy nie znają litości. Jeden po drugim wychodzą z półkola i uderzają nastolatka w twarz, po czym reszta grupy wybucha złośliwym śmiechem. Ktoś z otoczenia filmuje tę scenę telefonem.

Zaburzenia lękowe u wielu nastolatków

Filmy takie jak ten od miesięcy coraz częściej krążą w ukraińskich grupach na Telegramie i kanałach TikToka. Dla pełnomocniczki ds. edukacji Nadiji Leszik są one wyrazem niedocenianego, ale narastającego problemu w ukraińskich szkołach. – Na początku wojny wszyscy byliśmy zajęci innymi sprawami – mówi ekspertka: „Ale od tamtej pory obserwujemy stały wzrost liczby przypadków przemocy”.

Dla Nadiji Leszik przyczyny są oczywiste: nieletni szczególnie cierpią z powodu rosyjskiej wojny przeciwko Ukrainie. „Gdy młodzi ludzie słyszą wybuch, coś się dzieje w ich głowach” – wyjaśnia pedagog. W szczególności zaburzenia lękowe i depresja znacznie wzrosły w wieku młodzieńczym. Badanie przeprowadzone przez renomowany instytut badawczy Mindset wykazało, że obecnie trzy czwarte wszystkich ukraińskich uczniów cierpi na objawy stresu.

„Wyróżnianie się kosztem innych”

Autorzy badania podkreślają, że każdy nastolatek inaczej reaguje na stres. Wielu się wycofuje, inni stają się agresywni. Zamiast czuć się ofiarami, próbują podnieść swoją samoocenę, poniżając innych, czasami nawet używając przemocy.

– Niektórzy sami przeżyli traumę i chcą teraz dominować kosztem innych jako samce alfa – mówi 14-letni David. Jego koleżanka ze szkoły, Jana, widzi to podobnie: „Ludziom jakoś łatwiej teraz przychodzi obrażanie innych”. 15-latka musiała uciekać ze swojej rodzinnej wsi i przez długi czas sama była prześladowana w nowej szkole: „W pewnym momencie w ogóle przestałam chodzić na zajęcia”.

Wiele osób odpowiedzialnych za tę sytuację próbuje obecnie aktywnie zająć się tym problemem. W kijowskim liceum nr 45, szkole Davida i Jany, regularnie pojawiają się teraz zespoły policji. Oprócz prawidłowego zachowania podczas alarmu powietrznego i bezpiecznego postępowania z minami, rozmawiają z uczniami również o mobbingu. Policjantka Jana Witaljewna dostrzega w tym wyraźną tendencję: „Obecnie chodzi głównie o cybermobbing. Przemoc psychiczna ma miejsce w przestrzeni cyfrowej”.

Mobbing jako broń wojenna

Po latach wojny i regularnej nauki zdalnej wiele młodszych dzieci w Ukrainie posiada smartfon. Aplikacje ostrzegają młodzież przed rosyjskimi atakami. W razie alarmu powietrznego mogą szybko skontaktować się z rodzicami przez komunikatory. Jednocześnie wielu z nich jest przytłoczonych możliwościami cyfrowymi.

Także Rosja odkryła, że zwiększone korzystanie z telefonów komórkowych przez nieletnich stanowi punkt ataku. – Prowadzą masową propagandę w mediach społecznościowych i stosują metody mające na celu agresywne nastawienie dzieci i młodzieży – wyjaśnia ekspertka ds. edukacji Nadija Leszik.

Od pewnego czasu rząd ukraiński ostrzega, że w grupach na Telegramie, z których korzystają głównie młodzi Ukraińcy, działają również agenci rosyjskich służb specjalnych. Używając języka zrozumiałego dla młodzieży, próbują podburzać nastolatków przeciwko sobie i nakłaniać ich do aktów przemocy.

Sprawcy jako ofiary?

Ekspertka ds. edukacji przyznaje, że ukraińskie szkoły same nie są w stanie poradzić sobie z tym problemem. Przede wszystkim rodzice powinni zwracać większą uwagę, gdy ich dzieci wykazują nietypowe, agresywne zachowania.

Jednak rodziny, które często same uciekają przed wojną i być może straciły już bliskich, zazwyczaj nie są w stanie tego zrobić. Mimo to, nawet w sytuacji, w której całe pokolenie dorasta z traumą wojenną, nie można tolerować znęcania się przez młodzież.

– Jeśli grupa nastolatków bije innego nastolatka, a inni na to patrzą, a nawet filmują, to jest bardzo jasne, kto jest tu sprawcą, a kto ofiarą” – podkreśla Nadija Leszik.

Współpraca: Wiktorija Żydyk

Artykuł ukazał się pierwotnie na stronach Redakcji Niemieckiej DW.

Chcesz skomentować ten artykuł? Zrób to na Facebooku! >>

Ceny paliwa lotniczego podwoiły się od czasu, gdy Stany Zjednoczone i Izrael po raz pierwszy zaatakowały Iran w lutym. Powód: zarówno Iran, jak i Stany Zjednoczone zablokowały w różnych momentach cieśninę Ormuz, ważną drogę wodną dla jednej piątej światowego transportu ropy i gazu.

Groźba bankructw

– Jeśli ceny paliwa, które stanowią od 25 do 50 procent całkowitych kosztów operacyjnych linii lotniczych, pozostaną wysokie, a linie lotnicze nie zabezpieczyły się, mogą zbankrutować – wyjaśnia w rozmowie z DW Marina Efthymiou, profesor zarządzania lotnictwem na Dublin City University. Przywołuje przy tym dane Międzynarodowego Stowarzyszenia Transportu Lotniczego, według których ceny kerozyny w Europie wzrosły z około 80 dolarów (około 68 euro) za baryłkę w lutym do 180 dolarów (około 154 euro) pod koniec kwietnia.

Oprócz gwałtownego wzrostu cen wkrótce spodziewany jest również niedobór kerozyny. Dwa tygodnie temu szef Międzynarodowej Agencji Energetycznej ostrzegł, że Europa ma zapasy wystarczające na około sześć tygodni.

Europa zużywa średnio około 1,6 miliona baryłek kerozyny dziennie i pozyskuje 1,1 miliona baryłek ze źródeł lokalnych. Duża część pozostałej ilości – 500 000 baryłek – pochodziła wcześniej z Bliskiego Wschodu przez cieśninę Ormuz, która obecnie jest praktycznie nieprzejezdna.

Dlaczego loty stają się droższe?

Niektóre linie lotnicze przenoszą ten wzrost cen na klientów. Air France-KLM wprowadziło dopłatę w wysokości 100 euro na lotach długodystansowych. Lufthansa ogłosiła 22 kwietnia, że w ciągu najbliższych sześciu miesięcy odwoła 20 000 lotów krótkodystansowych. Scandinavian Airlines odwoła około 1000 lotów.

– Musimy to zrobić, bo inaczej za kilka miesięcy ogłosimy upadłość – powiedział niedawno Sebastien Justum, starszy wiceprezes Air France-KLM w Parlamencie Europejskim. Według najnowszego raportu firmy doradczej Teneo ceny biletów lotniczych wzrosły o 24 procent w porównaniu z rokiem ubiegłym.

Andrew Charlton, dyrektor zarządzający firmy doradczej Aviation Advocacy, powiedział, że choć obecnie zapasy paliwa są wystarczające, realny problem wciąż istnieje. – Ta niepewność oraz dodatkowe koszty związane z utrzymaniem pełnych zbiorników powodują wzrost cen biletów lotniczych – zaznaczył w rozmowie z DW: „Podróżni powinni spodziewać się mniejszej liczby miejsc i mniej okazji”.

Czego domaga się branża lotnicza?

Airlines for Europe (A4E), stowarzyszenie 16 europejskich linii lotniczych, które według własnych danych odpowiada za 80 procent europejskiego ruchu lotniczego, wezwało Unię Europejską do podjęcia pilnych działań w celu ograniczenia skutków wojny z Iranem.

A4E zwróciło się do UE o złagodzenie wymogów, które nakazują tankowanie 90 procent paliwa potrzebnego do lotów na terenie Unii. Przepisy te mają zniechęcić linie lotnicze do tankowania tańszego paliwa w krajach o niższych standardach środowiskowych. Ponadto stowarzyszenie wezwało UE do tymczasowego zawieszenia systemu handlu uprawnieniami do emisji. Zobowiązuje on linie lotnicze działające w UE do płacenia za emisje dwutlenku węgla.

– Są to środki tymczasowe, które mają pomóc nam przetrwać obecną sytuację, a także plany długoterminowe, abyśmy byli przygotowani na przyszłość – powiedziała w oświadczeniu Ourania Georgoutsakou, dyrektor generalna A4E.

Międzynarodowa Rada Portów Lotniczych (ACI), określająca się jako głos portów lotniczych na całym świecie, wezwała do importu z alternatywnych regionów, wspólnych zakupów przez państwa członkowskie UE oraz lepszej koordynacji.

– Obecny poziom cen kerozyny i perspektywa nowego kryzysu związanego z kosztami utrzymania oznaczają, że wiele regionalnych portów lotniczych na naszym kontynencie prawdopodobnie stanie w obliczu szoku podażowego i popytowego – powiedział pod koniec kwietnia w oświadczeniu Olivier Jankovec, dyrektor generalny ACI Europe: „Dla nich jest to nic innego jak zagrożenie egzystencjalne”. Dodał jednak, że europejskie lotniska nie borykają się obecnie z niedoborem paliwa.

Komisja Europejska chce większej koordynacji

– W ciągu zaledwie 60 dni konfliktu nasze rachunki za import paliw kopalnych wzrosły o ponad 27 miliardów euro – poinformowała w tym tygodniu przed posłami do Parlamentu Europejskiego przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen.

Podkreśliła, jak ważne jest, aby państwa członkowskie UE ściślej ze sobą współpracowały. – Proponujemy lepszą koordynację nie tylko w zakresie napełniania krajowych magazynów gazu, ale także rezerw paliw, zwłaszcza nafty lotniczej i oleju napędowego, gdzie rynki się kurczą – powiedziała Ursula von der Leyen.

W ubiegłym tygodniu Komisja Europejska uruchomiła swój plan AccelerateEU. Obejmuje on monitorowanie zapasów kerozyny oraz koordynację dostaw dla linii lotniczych i lotnisk w całej UE.

Andrew Charlton, dyrektor zarządzający firmy doradczej Aviation Advocacy, uważa za „godne pochwały”, że ilości kerozyny dostępne w UE mają być rejestrowane i optymalnie rozdzielane. Inni eksperci podkreślają, że monitorowanie i koordynacja ze strony UE mogą złagodzić skutki ewentualnego niedoboru paliwa lotniczego.

Jednak może to nie wystarczyć, jeśli kryzys się przedłuży: inicjatywa ta „może zapobiec sytuacji, w której niedobór na poziomie krajowym przerodzi się w panikę na całym kontynencie, ale nie jest w stanie stworzyć paliwa, którego nie ma”, jak powiedziała Marina Efthymiou, profesor z Dublin City University.

UE stara się budować zaufanie

Eksporterzy rafinowanej kerozyny są również świadomi, że dysponują coraz bardziej deficytowym towarem. – Duża część światowej kerozyny jest rafinowana w Azji, największym eksporterem jest Korea Południowa – wyjaśnia Marina Efthymiou. Jednak kraje azjatyckie zaczynają ograniczać eksport, ponieważ ich ropa naftowa również pochodzi z Bliskiego Wschodu.

Mimo to UE stara się budować zaufanie i sygnalizować, że jest gotowa poradzić sobie z przyszłymi niedoborami w dostawach kerozyny. Zachęca ludzi do podróżowania.

– Musimy wprawdzie przygotować się na najgorszy scenariusz, ale jednocześnie powinniśmy powstrzymać się od wysyłania nadmiernie negatywnych i alarmujących komunikatów, które wywołują wśród podróżnych zamieszanie, a nawet panikę – powiedział w środę (29.04.2026) na Cyprze Apostolos Tzitzikostas, komisarz UE ds. zrównoważonego transportu i turystyki: „Robimy wszystko, co w naszej mocy, aby przewidzieć i ograniczyć skutki tej bardzo trudnej sytuacji.”

Dodał, że „jeśli nasi obywatele lub potencjalni turyści z państw trzecich nie będą mieli wystarczającego zaufania, by rezerwować bilety na wakacje, kryzys [gospodarczy] nadejdzie szybciej, niż nam się wydaje”.

Artykuł ukazał się pierwotnie na stronach Redakcji Niemieckiej DW.

Chcesz skomentować ten artykuł? Zrób to na Facebooku! >>

Monachijski Instytut Badań nad Gospodarką Ifo ostrzegł przed nową wojną handlową między UE a USA, gdyby Unia Europejska, w odpowiedzi na zapowiedzi nowych ceł Trumpa, zareagowała cłami na produkty amerykańskie.

„Nowe cła Trumpa stanowią kolejne ogromne wyzwanie dla transatlantyckich stosunków gospodarczych i zagrażają im nie tylko w odniesieniu do przemysłu motoryzacyjnego” – stwierdzono w oświadczeniu Federalnego Związku Przemysłu Niemieckiego (BDI).

Prezydent USA ogłosił w piątek (01.05.2026), że zamierza podwyższyć do 25 procent cła na samochody ciężarowe i osobowe importowane z Unii Europejskiej do USA. Nowa stawka ma obowiązywać od przyszłego tygodnia. Dotychczas, zgodnie z umową zawartą między USA a UE latem ubiegłego roku, wynosiła 15 procent. Trump zarzucił jednak UE, że nie przestrzega tej umowy. Nie podał jednak szczegółów.

Umowy muszą przestrzegać obie strony

„Umowa handlowa między UE a USA musi być przestrzegana przez obie strony, w tym również przez UE” – oświadczyło w tej sprawie BDI. Chociaż strona amerykańska „poprzez coraz to nowe prowokacje podważa wzajemne zaufanie”, dalsze odkładanie realizacji porozumień nie wchodzi w grę. Teraz, według BDI, należy zapobiegać dalszej eskalacji.

Jak zaznaczył Volker Treier, dyrektor ds. handlu zagranicznego Niemieckiej Izby Przemysłowo-Handlowej (DIHK), cła ogłoszone przez prezydenta USA Donalda Trumpa stanowią kolejną i niepotrzebną eskalację transatlantyckiego konfliktu handlowego. Jak dodał, podczas gdy UE konstruktywnie pracuje nad wdrożeniem umowy handlowej zawartej ze Stanami Zjednoczonymi, najnowsze zapowiedzi Białego Domu zagrażają temu procesowi.

Volker Treier podkreślił, że niemiecka gospodarka jest uzależniona od, jak to ujął, niezawodnych i stabilnych warunków ramowych w handlu transatlantyckim. Jego zdaniem UE zatem powinna „niezachwianie kontynuować” wdrażanie umów handlowych, ale jednocześnie wyraźnie zaznaczyć, że jednostronna eskalacja nie pozostanie bez odpowiedzi. Według niego równolegle należy rozwijać inne partnerstwa handlowe, takie jak umowa Mercosur między UE a państwami Ameryki Południowej.

Niemcom grozi recesja

Z kolei prezes Ifo, profesor Clemens Fuest, w rozmowie z gazetą „Bild” przestrzegł, że jeśli cła Trumpa doprowadzą do nowej wojny handlowej, Niemcom grozi recesja w 2026 roku. Jak dodał, podwyżki ceł uderzyłyby w niemiecki przemysł motoryzacyjny „znajdujący się i tak w trudnej sytuacji”.

Ekonomista i doradca federalnego ministra finansów Larsa Klingbeila (SPD), Jens Südekum, powiedział „Bildowi”, że UE powinna najpierw poczekać, czy podwyższone cła rzeczywiście zostaną wprowadzone. W przypadku ich wprowadzenia doradził Brukseli podjęcie „odpowiednich środków zaradczych”.

Początek wojny gospodarczej

Ekspert motoryzacyjny Ferdinand Dudenhöffer skomentował nowe cła, stwierdzając, że działania Trumpa można interpretować jako „początek wojny gospodarczej z Niemcami”.

Dudenhöffer jednak ocenił bezpośrednie skutki dla producentów samochodów jako ograniczone. W oświadczeniu opublikowanym w sobotę (02.05.2026) oszacował roczne dodatkowe obciążenie na około 2,5 mld euro. Producenci będą jednak prawdopodobnie próbowali przenieść część tych kosztów na nabywców w USA poprzez podwyżki cen.

Obliczenia eksperta opierają się na eksporcie 409 tysięcy nowych samochodów niemieckich producentów z Niemiec do Stanów Zjednoczonych w 2025 roku. Mercedes i BMW miałyby pewną ochronę celną ze względu na swoje zakłady produkcyjne w USA.

Ogłoszenie Trumpa dotyczące ceł nastąpiło wkrótce po tym, jak w czwartek ostro skrytykował on kanclerza Friedricha Merza (CDU) za jego negatywne stanowisko wobec wojny z Iranem.

(AFP/przy)

Chcesz skomentować ten artykuł? Zrób to na Facebooku! >>

Prezydent USA Donald Trump potwierdził wycofanie amerykańskich żołnierzy z Niemiec. „Znacznie zmniejszymy liczbę żołnierzy, a mianowicie o znacznie więcej niż 5 tys.” – powiedział w odpowiedzi na pytanie dziennikarza na lotnisku w Palm Beach w stanie Floryda. W piątek (01.05.2026) minister obrony USA Pete Hegseth zarządził wycofanie 5 tys. amerykańskich żołnierzy z Niemiec. Proces ten ma zostać zakończony w ciągu najbliższych sześciu do dwunastu miesięcy.

Obecnie w Niemczech stacjonuje około 39 tys. żołnierzy. Departament Obrony USA wyjaśnił, że decyzja o wycofaniu jest wynikiem przeglądu obecności wojsk amerykańskich w Europie. Trump ogłosił niedawno, że rozważa taki krok. Wcześniej skrytykował kanclerza Friedricha Merza po tym, jak ten wypowiedział się krytycznie na temat wojny USA z Iranem.

Pistorius stara się złagodzić napięcia

Minister obrony Boris Pistorius starał się tymczasem o złagodzenie napięć. Podkreślił nadal istniejące wspólne interesy. – Obecność amerykańskich żołnierzy w Europie, a zwłaszcza w Niemczech, leży w naszym interesie i w interesie USA – powiedział agencji prasowej dpa w Berlinie.

Jednocześnie dał do zrozumienia, że decyzja ta nie jest niespodziewana. Jasne jest, że NATO musi stać się bardziej europejskie, aby móc pozostać transatlantycką organizacją. – My, Europejczycy, musimy wziąć na siebie większą odpowiedzialność za nasze bezpieczeństwo – powiedział minister obrony: „Niemcy są na dobrej drodze do tego”.

Tymczasem NATO próbowało uzyskać więcej jasności. „Współpracujemy ze Stanami Zjednoczonymi, aby zbadać szczegóły ich decyzji dotyczącej obecności wojskowej w Niemczech” – poinformowała rzeczniczka na platformie X. „Nie ma powodu do paniki, ale jest to kolejny sygnał alarmowy”.

Dziesiątki amerykańskich baz wojskowych w Europie

W Europie od dziesięcioleci istnieją dziesiątki dużych amerykańskich baz wojskowych. Mają ogromne znaczenie podczas misji Amerykanów, na przykład na Bliskim Wschodzie. W Niemczech należą do nich Dowództwo Sił Zbrojnych USA w Europie w Stuttgarcie oraz baza Ramstein w Nadrenii-Palatynacie, będące centrum operacyjnym Sił Powietrznych USA.

Według raportu „New York Timesa”, powołującego się na źródła w Departamencie Obrony USA, nie planuje się natychmiastowej redukcji personelu w Landstuhl w Nadrenii-Palatynacie ani w innych placówkach medycznych dla sił zbrojnych USA.

Według danych amerykańskiego wojska z połowy kwietnia w Europie stacjonuje obecnie 86 tys. żołnierzy, z czego 39 000 w Niemczech. Liczba ta zmienia się regularnie, między innymi z powodu rotacji i ćwiczeń. Liczba 5 tys. żołnierzy nie jest zatem uważana za szczególnie poważną.

Merz i Trump przez wiele miesięcy utrzymywali dość dobre stosunki. Jednak w kontekście wojny z Iranem kanclerz zaczął publicznie wyrażać coraz bardziej krytyczne opinie. Podczas dyskusji z uczniami powiedział niedawno, że USA nie są w stanie szybko zakończyć wojny, „ponieważ Irańczycy są najwyraźniej silniejsi niż sądzono, a Amerykanie najwyraźniej nie mają też naprawdę przekonującej strategii w negocjacjach”. Trump zaatakował następnie Merza osobiście: „Nie ma pojęcia, o czym mówi!” – napisał na platformie Truth Social.

(DPA/jak)

Chcesz komentować nasze artykuły? Dołącz do nas na Facebooku! >>

„Czy naprawdę musi nas interesować to, co dzieje się w USA? (…) Proszę, DW, skończcie z ciągłą obsesją na punkcie wszystkiego, co amerykańskie” lub „Nie zaszkodziłoby poruszyć tematu 'zmęczenia Ameryką', na które cierpią Europejczycy, a właściwie cały świat”.

Komentarze tego typu pojawiają się ostatnio coraz częściej w mediach społecznościowych DW, gdy tylko mowa o Stanach Zjednoczonych. Zmęczenie Ameryką, a konkretnie USA? Przez długi czas było to nie do pomyślenia.

Stany Zjednoczone: symbol nadziei

Stany Zjednoczone i amerykański styl życia przez dziesięciolecia były symbolem nadziei, zwłaszcza dla młodych ludzi na całym świecie. Przykład Niemiec: po klęsce w II wojnie światowej mieszkańcy Niemiec Zachodnich szybko zauważyli, że amerykańscy okupanci nie tylko rozdawali gumę do żucia, papierosy i czekoladę, ale przywieźli ze sobą własną, bardzo atrakcyjną kulturę. Rock 'n' roll, jazz, dżinsy i Coca-Cola ukształtowały styl życia całego powojennego pokolenia – z nonszalanckimi amerykańskimi żołnierzami jako wzorami do naśladowania.

Do tego doszło strukturalne wsparcie zwycięskich mocarstw zachodnich. Amerykański plan Marshalla pomógł 16 krajom Europy Zachodniej w odbudowie po II wojnie światowej. Również pokonane Niemcy – a dokładniej: zachodnie strefy okupacyjne, czyli późniejsza Republika Federalna – otrzymały znaczną pomoc i były czwartym co do wielkości odbiorcą po Wielkiej Brytanii, Francji i Włoszech. Plan Marshalla uznaje się za ważny impuls dla niemieckiego cudu gospodarczego lat 50. i 60. XX wieku, a jednocześnie – za bodziec do demokratycznego nowego początku po upadku nazizmu.

– Stany Zjednoczone wykonały wtedy naprawdę nowatorską pracę – wyjaśnia Frank Mehring, profesor studiów amerykańskich na Uniwersytecie Radboud w Nijmegen. Jak dodaje, USA zdały sobie sprawę, że za pomocą kultury można przekonać ludzi do właściwego postępowania: dzięki filmom, fotografii i wystawom mogli zrozumieć, że nie powinni skupiać się wyłącznie na własnym kraju, lecz muszą odnaleźć swoją nową rolę w Europie: „I to był początek nowego spojrzenia na Stany Zjednoczone.”

W 1963 roku proamerykańskie nastroje w Niemczech Zachodnich sięgnęły szczytu; nie tylko dzięki popularnemu, młodemu prezydentowi USA Johnowi F. Kennedy'emu.

Potem wybuchła wojna w Wietnamie, a w kolejnych dziesięcioleciach pojawiło się wystarczająco dużo powodów do znacznie bardziej krytycznego spojrzenia na politykę po drugiej stronie Atlantyku. Ogólnie rzecz biorąc, Stany Zjednoczone nadal były jednak postrzegane, zwłaszcza w wielu kręgach kultury młodzieżowej, jako „fajne”; jako kraj, z którego pochodziły trendy, dzięki niezliczonym amerykańskim serialom i filmom, gwiazdom muzyki pop i sportu.

Zły stan amerykańskiej demokracji

Ostatnio jednak coś się zmieniło: nastąpił spadek zaufania do USA. Nie tylko w Niemczech, gdzie dwie trzecie respondentów postrzega Stany Zjednoczone negatywnie (Statista na podstawie aktualnych sondaży, 2025 r.), ale w wielu krajach na całym świecie.

Według Democracy Perception Index (DPI), największego na świecie corocznego badania opinii publicznej na temat stanu demokracji, w 2025 r. tylko 45 procent respondentów na całym świecie pozytywnie oceniało USA. Oznacza to, że ich wizerunek jest gorszy niż w przypadku Chin. W 2024 r. odsetek ten wynosił jeszcze 76 procent.

Najgorszy przywódca świata

Kolejne badanie DPI wskazuje, kto jest odpowiedzialny za tę sytuację: prezydent Donald Trump. 82 procent ankietowanych ocenia go negatywnie.

Trump znacznie wyprzedza prezydenta Rosji Putina (61 procent) i prezydenta Chin Xi Jinpinga (44 procent). To sprawia, że jest on najgorzej ocenianym przywódcą na świecie.

Należy jednak zauważyć, że badania te odzwierciedlają sytuację sprzed takich wydarzeń, jak kontrowersyjne działania urzędu imigracyjnego ICE, zainteresowanie Grenlandią oraz atak USA na Iran.

Młodzież woli Kanadę

Podróże do USA również stały się znacznie mniej popularne, co widać na przykład po liczbie niemieckiej młodzieży, która w przyszłym roku szkolnym chce wyjechać na pół roku lub na rok za granicę.

Thomas Terbeck, dyrektor zarządzający serwisu doradztwa edukacyjnego „weltweiser”, podkreśla w rozmowie z DW, że „USA nadal są celem numer jeden”. Przyznaje jednak, że podczas styczniowego spotkania branżowego prawie wszystkie z 45 organizacji potwierdziły mniejszą liczbę zgłoszeń.

– Młodzież wybiera inne kraje anglojęzyczne, przede wszystkim Kanadę, lub po prostu zostaje w domu. Wielu rodziców sceptycznie patrzy dziś na Stany Zjednoczone, przede wszystkim z powodu Trumpa.

Wróg wolności i demokracji

To tendencja, którą ekspert ds. USA Frank Mehring obserwuje z niepokojem:

– Jeśli ze strachu już nie wyjeżdża się do USA, jest to problem, ponieważ strach jest największym wrogiem wolności i demokracji – ocenia. Jego zdaniem obawy te są często przesadzone i nieuzasadnione, ponieważ wielu Amerykanów wciąż angażuje się w ruchy protestacyjne, walczy o demokrację i wykazuje się dużą świadomością.

– Nie zamierzam niczego wybielać – zaznacza jasno. – Zachodzą tam naprawdę dramatyczne zmiany. Wiele grup społecznych, w tym ludność rdzenna czy mniejszości etniczne, żyje w świecie, który momentami bywa autentycznie niebezpieczny. Mimo to nie wolno nam się odwracać plecami i ulegać wrażeniu, że Stany Zjednoczone stoczyły się na samo dno – apeluje.

Między fascynacją a krytyką

Czy zatem narracja o zmęczeniu Stanami Zjednoczonymi jest prawdziwa?

Nie, uważa Frank Mehring: „Stany Zjednoczone budzą skrajne emocje, ale niewielu ludzi traktuje je obojętnie”. Odwołuje się do ruchu pokojowego, który na początku lat 80. zmobilizował miliony Niemców w proteście przeciwko rozmieszczeniu amerykańskich rakiet Pershing II z głowicami atomowymi:

– Wtedy ludzie wychodzili na ulice w dżinsach i czerpali inspirację z piosenek Boba Dylana oraz festiwalu Woodstock, aby wyrazić swój sprzeciw. Dzięki kulturowej specyfice Stanów Zjednoczonych znaleźli język, w którym mogli krytycznie wypowiadać się na temat tego kraju – zaznacza. Jego zdaniem fascynacja kulturą amerykańską przetrwała nawet w obliczu najostrzejszej krytyki.

Według amerykanisty zmęczenie dotyczy przede wszystkim Donalda Trumpa i skupienia mediów na jego osobie. Dlatego już podczas następnych wyborów prezydenckich w USA wszystko może się ponownie zmienić: „Za rządów George'a W. Busha wizerunek USA również znacznie się pogorszył, a potem pojawił się Barack Obama”.

Artykuł ukazał się pierwotnie na stronach Redakcji Niemieckiej DW.

Chcesz skomentować ten artykuł? Zrób to na Facebooku! >>

Komentator „Tagesspiegla” Christoph von Marschall przypomniał na wstępie, że w pierwszym okresie po ataku na Iran Merz okazywał zrozumienie dla tej decyzji i podkreślał wspólne interesy z USA i Izraelem. Ostatnio jednak niemiecki kanclerz ostro krytykuje Trumpa, zarzucając mu brak strategii i mówiąc o upokorzeniu przez Iran.

Prezydent USA zareagował zapowiedzią wycofania 5000 żołnierzy USA. Oczywiście – podkreślił komentator – Ameryka nie wycofa swojego wojska z baz, które są jej potrzebne do globalnych operacji na świecie, lecz z lokalizacji, które służą odstraszaniu Putina przed atakiem na wschodnią flankę NATO.

Ataki Merza na Trumpa szkodzą interesom Niemiec

Prawdą jest, pisze Marschall, że reżim w Teheranie nie znajduje się na krótko przed upadkiem, a działania Trumpa sprawiają wrażenie pozbawionych planu i bezradnych. Czy jest to jednak wystarczający powód, żeby uprawiać „politykę zygzaków”? Gdzie podziała się strategiczna dalekowzroczność Merza? – pyta komentator sugerując, że w aktualnej polemice z Trumpem Merz kieruje się motywami polityki wewnętrznej.

– Merz znajduje się pod silną presją, jego priorytetem są reformy systemu opieki społecznej i gospodarka. Wojna jest w Niemczech niepopularna, a Trump jest nielubiany. Okazywanie zrozumienia dla Trumpa odbierane jest przez Niemców negatywnie – tłumaczy Marschall.

Powściągliwość rozsądniejsza niż gwałtowność

„Ataki Merza na Trumpa szkodzą niemieckim interesom” – ocenił komentator. Jak zauważył, Trump z coraz większą pogardą spogląda na NATO, a Niemcy i Europa są skazane na wsparcie ze strony USA. Zdaniem Marschalla, Merz jest w stanie doprowadzić do zmiany stanowiska USA w sprawie redukcji wojska. Powściągliwość, którą wykazywał na początku wojny, była rozsądniejsza niż obecna gwałtowność, z jaką odcina się od prezydenta USA.

Jak czytamy w gazecie, wojna z Iranem jest niezgodna z prawem międzynarodowym, ale niemieckie interesy są bardziej związane z celami USA, niż z irańskimi mułłami. Dyskusje prowadzone w Niemczech sprawiają wrażenie, że ważniejszy jest sprzeciw wobec Trumpa i życzenie mu porażki, niż realizacja niemieckich interesów. „Ten wirus dopadł teraz także kanclerza. To przykre” – podsumował Marschall w „Tagesspieglu”.

Chcesz mieć stały dostęp do naszych treści? Dołącz do nas na Facebooku!